"Gözlerinin derinliği beni okyanusta boğuluyormuşum gibi hissettiriyor..." Küçük çaplı isyanıma karşın kaşları hafifçe çatıldı. Dolgun dudakları, dudaklarımın hemen üzerindeydi ve bu kalbimin dört nala koşması için yeterliydi.
"Ama gözlerime bakmaktan, onların derinliğinde kaybolmaktan hiç vazgeçmedin, Mavi." Haklı isyanına karşı boyun eğdim. Gözlerinin içinde kaybolmayı, o okyanusta boğulmayı göze alarak sevmiştim onu.
"Sende benim yaralı ruhumu sevmekten vazgeçmedin, Deniz..." Narin ellerim onun yüzünü kavradı. Alttan alttan baktığım gözleri beni içine çekti adeta. "Eşit değil miyiz?"
"Değiliz... Senin sevginin yanında benim sevgimin boynu bükük kalır."
⚓︎
Not: Bu hikâyede geçecek olan kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.
All Rights Reserved