Varsayılan Boşluk

Bazı insanlar kalbimize bir kez girer ve ne kadar zaman geçerse geçsin çıkmazlar...

Gökçe Alkan altı yaşındayken her şeyini kaybetti.

Bir gecede annesini, babasını ve çocukluğunu...

Geride ise sadece bir anı kaldı.
O gözlüler.

Alparslan Özkurt.

Ama kader onları ayırdığında biri ailesiz, diğeri babasız kalmıştı.

Aradan geçen on dört yıl boyunca birbirlerinden tek bir haber bile alamadılar.

Gökçe, asi ruhlu bir savaş pilotuna dönüşürken...

Alparslan, ülkenin en başarılı bordo berelilerinden biri oldu.
Ve yıllar sonra yolları yeniden kesişti.
Aynı salonda...

Aynı masada...

Aynı bakışlarda...

Ama birbirlerini tanımadan.
Çünkü bazen insan en çok aradığı kişiyi karşısında görür de fark edemez.

Peki ya kader, yıllar önce yarım kalan bir hikâyeyi tamamlamak isterse?

Ya çocuklukta verilen bir söz, unutulduğu sanılırken hâlâ iki kalbin arasında yaşamaya devam ediyorsa?

Bir güneş bilekliği...

Bir dövme...

Ve yıllardır saklanan sırlar...

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir.
Bazı insanlar ise ne kadar kaybolursa kaybolsun, sonunda birbirine geri döner.

Ama bu dönüş...
Sandıkları kadar kolay olmayacaktır.