Gölgeler akademisi

Babamı gölgeler aldı.
Kimse bana inanmadı. "Karanlıktan korkuyorsun" dediler, "sadece bir kabus" dediler.
Ama ben gördüm.
Onları, babamı karanlığa sürükleyen o siyah elleri...

O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Gölgeler peşimi bırakmadı - bazen duvarların arasında fısıldadılar, bazen aynalardan bana baktılar.
Ta ki bir gün, Gölgeler Akademisi'nden davet mektubu gelene kadar.

Artık yalnız değildim.
Ama çok geçmeden öğrendim ki, bu okulda gölgeleri görmek bir yetenek değil, bir lanetmiş.