Sitio libre | Crisvia

Sitio libre | Crisvia

  • WpView
    Odsłon 136
  • WpVote
    Głosy 6
  • WpPart
    Części 1
WpMetadataReadDla dorosłychW trakcie23m
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja pon., lis 10, 2025
WpInfo
Fanfikcja
Cristina se muda a Windmere sin entender nada del clima, del sistema escolar ni del mapa arrugado que Benham Grammar insiste en darle. El primer día solo quiere pasar desapercibida, sentarse en cualquier sitio y no liarla. Pero acaba abriendo la boca en el peor momento, justo delante de la única chica que parece dispuesta a ayudarla: Olivia, la pelirroja alta que camina demasiado rápido y parece no inmutarse por nada. El problema es que Cristina sí se inmuta. Por todo. Y por ella.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • La Dama Del Jaque Mate (ChaesooxJenlisa)
  • Desconocida ( Concurso P.U.B.E)
  • Opalita

El mundo de Kim Jisoo, heredera y fotógrafa, se había reducido a una sola celda: su propia vida. Cada suspiro estaba vigilado por las demandas de su familia y las garras de Zayn, un novio cuyo amor era sinónimo de control. Su cámara, que una vez capturó belleza, ahora solo documentaba su encarcelamiento. La sentencia llegó con la caligrafía impecable de su padre, Jaesuk. Un maestro del ajedrez cuyos movimientos más brillantes estaban reservados para la mesa de apuestas. Para cubrir deudas que amenazaban con devorarlos, sacrificó a su propia hija. Un jaque mate conyugal. Su libertad, canjeada en un contrato nupcial. Su nueva esposa: Park Chaeyoung, la heredera ciega. La hacienda era un exilio dorado. El aire olía a tierra libre y a horizones abiertos, una burla cruel a su condición de prisionera. Y entonces, la vio. Rosé no era una sombra de lástima. Era una silueta serena contra el cielo otoñal, su mano dialogando con el terciopelo de un caballo, su rostro bebiendo un sol que nunca vería. Era una sinfonía de paz en el caos de la vida de Jisoo. Una punzada de dolor, agudo y claro, atravesó a Jisoo. No era el dolor del deber, sino el presagio de algo más profundo, más devastador. Iba a enamorarse de ella. Perdidamente. Iba a entregar su corazón a quien no podría verlo en sus ojos, ni en sus fotografías, ni en el mundo que Jisoo anhelaba mostrarle. Su amor estaría condenado a la misma oscuridad en la que Rosé vivía, un noviembre eterno y sin luz. [PROHIBIDA SU ADAPTACIÓN] ✓

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści