Skogsbarn
- Reads 77
- Votes 11
- Parts 3
Ongoing21m
Last published Sat, Nov 22, 2025
Eddie är sexton år och lever ett vanligt liv i Stockholm tillsammans med sin tvillingbror Malte och deras mamma.
När hans mormor blir sjuk måste mamman resa till Spanien under sommaren, och Eddie och Malte skickas istället till sin pappa som bor långt ute i skogen utanför Piteå. Det känns som en bestraffning.
Tills Eddie möter Love.
Love är inte som någon annan. Han rör sig genom skogen som om den känner honom, som om den andas med honom. Hans ögon är gröna på ett sätt som inte finns hos människor. Han kan försvinna när han vill, smälta in, springa utan att lämna ett enda ljud bakom sig.
Han är ett väsen.
Halvt människa, halvt skog.
Och han får inte prata med människor.
Men han pratar med Eddie.
Något mystiskt växer fram mellan Love och Eddie. Något tyst, nästan hemligt. Något som inte borde finnas, men ändå gör det.
Det blir en sommar som förändrar allt.
En sommar där Eddie lär sig vem han är.
Och vad det betyder att älska någon
man egentligen inte får älska.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
My Lover in the Dark (Completed)
Muntik ng mapasigaw si Ayesha ng may mabangga siya, medyo madilim sa gawing iyon at hindi niya maaninag kung sino iyon. Nagulat siya ng pumulupot ang mga kamay neto sa beywang niya. "Hmmm you smell so good baby..." Napasinghap siya sa mahinang bulong nito sa tenga niya. Iniharang niya ang mga kamay sa dibdib nito. "S-sino ka?" Kinakabahan niyang tanong. Pilit niya itong tinutulak ngunit mas lalong hinigpitan neto ang pagkakayakap sa kanya. "Your lover baby..." he said in a husky voice. Naaamoy niya ang alak sa hininga nito. Nakakaramdam na siya ng takot. Muli niya etong itinulak ngunit nabigo lamang siya sadyang malakas ang lalaking kaharap niya. "P-please... m-maawa ka, bitawan mo ako." Nanginginig niyang sabi. "Not so fast baby... Don't worry mag eenjoy ka sa gagawin natin... " nanlaki ang nga mata niya ng sakupin nito ang kanyang labi. Diyos ko, tulungan niyo po ako! Sigaw ng utak niya. Sisigaw sana siya nang muli nitong sakupin ang labi niya. Mas marahas at malalim. Nag-uumpisa nang pumatak ang mga luha niya. Pero bakit ganon? His lips taste so sweet. This is her first kiss. Ang takot na nararamdaman ay onti-unting napapalitan ng kakaibang sensasyon. Bakit ganon? This can't be. Isang ekstranghero ang nasa harapan niya at may masamang balak sa kanya.Complete
Almost, always
May mga tao talagang itinadhana mong makilala... pero hindi para manatili. Sa isang daigdig na tila laging kapos sa tamang panahon, paulit-ulit silang pinagtagpo-si Drake, ang lalaking may matang laging tila may tinatagong lungkot, at si Nica, ang babaeng masyadong marunong magmahal kahit pa sinasaktan ng pagkakataon, Isang beses silang nagkita sa bus habang parehong pauwi sa magkaibang direksyon. Pareho silang haggard mula sa araw, pero hindi mapigilan ng tadhana ang pagdikit ng mga mata nila. Isang ngiti. Isang sulyap. Pero bumaba si Nica nang hindi man lang nakapagpaalam,Sa isang bookstore. Sa isang ulan. Sa isang ospital. Sa isang lamay. Iba-ibang tagpo. Iba-ibang lugar. Laging tila aksidente, pero laging may koneksyon, Pero kahit gaano pa kadalas silang pagtagpuin ng mundo, lagi rin silang pinaghihiwalay-parang may aninong pilit na humihila sa isa sa kanila palayo sa isa't isa. Minsan isang pangyayaring trahedya. Minsan isang tawag na kailangang sagutin. Minsan isang taong bigla na lang babalik mula sa nakaraan. Hanggang sa napagod na si Nica sa kakahintay. Hanggang sa nagtanong na si Drake: "Bakit hindi pwedeng sabay tayong piliin ng tadhana? Ngunit paano kung may dahilan kung bakit sila laging pinaglalayo? Isang lihim na kailangang tuklasin. Isang kasaysayang hindi pa nila alam... na noon pa pala silang dalawa magkaugnay. At kung kailan handa na silang ipaglaban ang isa't isa-doon nila maririnig ang pinaka-misteryosong sagot ng lahat."Hindi lahat ng pag-ibig, para sa ngayon.
MAGYAWEN: Forbidden Love
"Tulad ng buwan, Ikaw ay pupunta sa mga parirala ng liwanag ng dilim at ng lahat ng nasa pagitan At kahit na hindi ka palaging lumilitaw na may parehong mga ningning ay palagi kang buo." Keegan said while staring at the shining Moon that night. His voice were so deep yet so warm. I can't help but to stare at his face. This man right beside me... I didn't knew he'll be here saying those words. Our eyes met. I can't remove my gaze at him. How could I adore this guy when all he say is He wanted to kill me but ending up saving me in any way he can. He always shows how aggressive he were. How superior he was in every aspects. I look at him intently. Her perfect jaw line. His thick eye brows. His firm lips. His red hair. His tan skin. I like everything about him. "Tunay ngang higit kang nag niningning sa tuwing kasama mo si Khionne.. marahil ay, napukaw mo ang atensyon ko dahil galing ka sa kakaibang mundo. Iyon lamang ang tanging dahilan kung bakit ako laging naka masid saiyo." Why I feel so broken with those words? Helena Theia Lopez! Fix yourself! Hindi siya ang lalaking type mo! Pag balik mo sa tunay mong mundo, mas marami ka pang makikilalang lalaki higit pa sa mga Prinsipe dito! Especially Khionne! Hindi lang siya sayo mabait! Kung di sa lahat! So don't be stupid! Sigaw ng utak ko. "Akala ko dati..para kang araw na mahirap hawakan.." sabi ko. "Hindi pala, isa ka din palang buwan na nag sisilbing ilaw sa mga madilim kong gabi habang nandito ako sa mundong ito. Kahit hindi kita nakikita, alam kong nandiyan ka lang..nag hihintay sa pag babalik ko.." "Tama ka." Malamig na sabi nito. "Naghintay ako Theia, ngunit..hindi ko inaasahang sa pag babalik mo ay may nais kang pag masdan." He smile at me but I know. There's something in it. "Ihanda mo ang iyong sarili.. sa susunod na pag kakataon... Kikitlin ko na ang buhay mo." malamig na sabi nito saka tumayo at humakbang papaalis. How could my life get messy like this?! Just from that book?
Drumuri care nu se vor mai intersecta niciodată...
Stau şi mă uit la toată acea mare de oameni care s-au adunat la... îmi vine greu să pronunţ acel cuvânt, dar este doar un efect rezidual din viaţa mea, aşa că reuşesc să îl spun, ştiind că ar trebui să simt ceva, însă nu pot... mormântul meu. Da, acela sub salcia imensă este mormântul meu şi acolo stau cu capul plecaţi o groază de oameni. Pe unii îi recunosc, pe alţii nu. Pe unii îi urăsc, alţii îmi sunt indiferenţi, dar mai există un grup. Un grup de şase persoane pe care le iubesc. Acum, de abia acum, după ce am murit, pot înţelege, pot concepe cu adevărat sentimentele, atât pe ale mele, cât şi pe ale celor din jur. Nu mai pot simţi, nu mai pot iubi, nu mai pot plânge, ci pot doar înţelege. Atât şi nimic mai mult, poate doar de atât ai nevoie. Aş vrea să spun că îmi vor lipsi, dar sunt doar vorbe goale, nesusţinute de acel sentiment de lipsă, de dor. Văd durerea imensă pe care am lăsat-o în urma mea şi aş vrea să pot susţine cu ceva cuvintele „îmi pare rău", dar nu pot. Le pot rosti, dar nu le mai pot simţi. Însă înţeleg cu adevărat, întru totul durerea lor, disperarea, dorinţa de a schimba ceva. Concep toate aceste sentimente, înţeleg şi sentimentele mele care m-au forţat să fac ceea ce am făcut şi mă pot gândi la ele fără ca acestea să mă mai rănească. Nu mai au acea putere incontestabilă, enormă pe care o aveau asupra mea, numai că nu mă mai ajută cu nimic această înţelegere. Nu pot schimba lucrurile, nu pot schimba alegerea care m-a adus atât pe mine cât şi pe ceilalţi în această poziţie. Drumurile noastre au fost forţate să se împartă în două căi diferite care se depărtează din ce în ce mai mult. Drumuri care cu siguranţă nu se vor mai intersecta niciodată...Complete
Halvblod på Hogwarts. (TILLFÄLLIGT PAUSAD. FÖR EVIGT)
Efter kriget mot Gaia får de överlevande en skön vila... i knappt en månad. Rachel blir kidnappad och de 7 måste åka till världen som Hecate dolt efter Det Stora Kriget: Hogwarts skola för Trolldom och Häxkonst... Det har bara gått några månader sen kriget mot Voldemort, men ändå saknar Harry Hogwarts. Han behöver inte vara ledsen: de måste gå om ett år! Men inget blir sig likt, eftersom att utbytesstudenter precis har kommit. Voldemorts märke på väggen, ett hemligt samtal och Harry börjar misstänka något... Jag äger bara vissa karaktärer, alla andra tillhör Rick Riordan och J.K. RowlingComplete
Pretensions And Lies - Haze Prado
Kontento na si Avon sa simpleng buhay na mayroon siya. Nagsimula lang magulo ang mundo niya nang makialam ang papa niya sa pagpili ng lalaking pakakasalan niya. Nang gabing ipinakilala siya nito kay Roald ay iyon din ang gabing nagkrus ang mga landas nila ni Arius, ang lalaking sumalo sa kanya mula sa pagkahulog sa punong inakyat niya para lamang makatakas kay Roald. Hindi niya napaghandaan ang instant attraction na naramdaman niya kay Arius, lalo na at mula nang gabing iyon ay hindi na siya tinigilan nito. He made her forget her problems. At nang malaman nito ang sitwasyon niya, he even pretended as her boyfriend para hindi siya maipakasal kay Roald. Kahit alam niyang palabas lamang ang lahat ay na-appreciate pa rin ng puso niya ang "sweetness" at "pag-aalaga" nito sa kanya. Hanggang sa isang araw ay hindi na niya napigilan ang sariling mahalin ito. Ang masaklap, natuklasan niyang instant libangan lamang pala ang turing nito sa kanya habang nasa ibang bansa ang modelong nobya nito. Pero parang ayaw pa ring paniwalaan ng puso niya na hindi totoong hindi siya mahal ni Arius... Kahit nasa harap na niya ang lahat ng katibayan na niloko lamang siya nito.Complete
Ang bodyguard Kong Astig
***prologue **** ** Arlyka Zane pov.*** "Ano bang gusto mong malaman huh!. " sigaw ko sa kanya. Hindi sya nagsalita pero mas lalong pang hinigpitan ang hawak nya sa kamay ko. " gusto mong malaman na mahal na kita huh! yun ba?! Nasa dinami daming lalake na pwde kong magustuhan na hindi magkasing ugali mo na isang lalake na deserve para sakin pero hindi eh, Kasi kahit anong gawin ko ikaw ang laman at sinisigaw nitong letcheng puso ko ." Sabi ko sabay duro sa may bandang dibdib ko habang umiiyak na. Nanatili paring tikom ang bibig nya at matamang akong tinititigan Pinahid ko ang mga luha ko at tumawa ng pagak. "Pero ano nga ba ang mapapala ko sayo sa isang hamak na player na mahilig paglaruan ang mga babae at ako naman tong si tanga nahulog sayo na isang hamak na bodyguard mo lang na wala namang kwenta kumpara sa sa mga babaeng nakakasalamuha mo . I am nothing compare to them Im a nobody who is falling for some---" Hindi ko natapos ang sasabihin ko ng bigla na lamang nya akong hilahin papalapit sa kanya at mabilis na hinalikan ako.nanigas ako sa kinatatayuan ko at namilog ang mata sa ginawa nya. Ilang minuto din ay tumigil sya at pinagdikit ang aming mga noo at titig na titig sya sa mata ko at nagsalita sya na syang ikanawindang ko. " i love you so dumb much lyka and i've been waiting to here that from you that you love me too." puno ng sensiridad nyang sabi sakin . bago pa man ako makapagsalita eh Hinalikan nya na ako ulit at sa pagkakataong ito tumugon na ako. **** sneek a pick.**** thank you.....Complete
Skinny Love
Året är 1978. Unga vuxna nästlas in i allt för allvarliga rörelser. Mörka tider väntar. Ensamhet är fullkomligt livsfarligt. Om någon vet det så är det fröken Jessica Raven. I ett tumult av människor är hennes inre ensamhet ett faktum. Korpen i Gryffindors elevhem har inget val. Och vad gör en egentligen med känslor som inte kan försvinna men inte heller vinna?Complete
ELITES SERIES BOOK 1 - GUNS AND CAPRICES
"Hi!" agaw niya ng atensyon nito na nagpalingon sa babae. The girl had very black eyes and thick eyelashes na alam niyang napapatungan ng mascara. Her blood-red lipstick emphasized her thick lips. The girl must have been a celebrated actress. Walang salitang namutawi sa babae pero matagal siya nitong pinagmasdan. He waited for her to smile back pero sa halip ay recognition ang namuo sa mga mata nito. "You!" Bigla ay nakaduro ito sa kanya with a furious look of anger on her face na hindi niya maintindihan kung saan nanggaling. "What are you doing here, huh?" Hindi niya namalayang nakalapit na ito sa kaniya. She looked furious she could probably breathe fire. "I... I stay in the hotel," lito niyang sagot. "Why are you so angry?" "Oh... you don't remember me, do you?" gigil nitong pakli at hinampas ang kanyang dibdib. "Hey, what the hell?" saway niya dito. "What did I do?" "You ruined my life, that's what! You ruined it! I hate you so much!" Hindi na niya nagawang mangiti sa intensidad ng galit na nakikita sa mga mata ng babae. He felt her shaking and he could see her suppressing her sobs. She was genuinely raving. Muli ay pinasadahan niya ng tingin ang babae, and then it hit him. He felt a punch in his gut nang lubusang mapagmasdan ang mukha nito. Her black sparkling eyes, he imagined it without mascara. Her perfectly shaped nose, lips that drove him nuts. Ang mahaba at kulot nitong buhok na dati ay tuwid na tuwid. "How dare you!" sigaw ulit nito. "You forgot about me? How dare you! After all the things you've put me through..." Tuluyan na itong napahagulgol and he couldn't find a word to say. Hanggang sa nagtatakbo na ito papasok ng entrance ng hotel. Nanatili si Jake sa kinatatayuan, he was trying to make sense of what had just happened.Complete
Om jag bara hade vetat
Poppy Thirlwall hade äntligen funnit den balans i livet hon alltid drömt om. Hon hade Finn, sin omtänksamma och pålitliga pojkvän, vid sin sida. Hennes bästa vän, Alva, var aldrig långt borta. Och så var det Henry, hennes storebror. Hans närvaro hade alltid varit som en klippa i stormen. De fyra hade funnit ett perfekt litet hörn av världen att kalla sitt. Helgerna fylldes med spontana utflykter, filmkvällar och långa samtal på takterrassen som Finn och Poppy nyligen möblerat med mjuka filtar och ljusslingor. Det var idylliskt, nästan för bra för att vara sant. Men lugnet rubbades när Liam dök upp. Liam - hennes ex - hade en förmåga att ta all luft ur rummet. Hans plötsliga närvaro fick henne ur balans. Det var inget dramatiskt eller överraskande möte. Han hade bara dykt upp en dag, i samma lilla stad där de alla bodde. Första gången hon såg honom igen var på det årliga racet. Hon hade trott att hon var färdig med honom, att han inte längre hade någon makt över henne. Men det var något med sättet han såg på henne när deras blickar möttes som fick hennes mage att vrida sig. Det störde balansen, hennes perfekta lilla värld. Finn märkte det, även om han inte sa något direkt. Men Poppy kände det. Tvivlet. Det var som en mörk skugga som följde henne, särskilt när Liam var i närheten. Hans sätt att le snett, hans intensiva blickar och de små antydningarna i hans ord - det var som om han ville påminna henne om det de en gång haft. Hon älskade Finn. Det gjorde hon. Men i närvaron av Liam kunde hon inte låta bli att undra: hade hon verkligen gjort rätt val?Complete
Muntik ng mapasigaw si Ayesha ng may mabangga siya, medyo madilim sa gawing iyon at hindi niya maaninag kung sino iyon. Nagulat siya ng pumulupot ang mga kamay neto sa beywang niya. "Hmmm you smell so good baby..." Napasinghap siya sa mahinang bulong nito sa tenga niya. Iniharang niya ang mga kamay sa dibdib nito. "S-sino ka?" Kinakabahan niyang tanong. Pilit niya itong tinutulak ngunit mas lalong hinigpitan neto ang pagkakayakap sa kanya. "Your lover baby..." he said in a husky voice. Naaamoy niya ang alak sa hininga nito. Nakakaramdam na siya ng takot. Muli niya etong itinulak ngunit nabigo lamang siya sadyang malakas ang lalaking kaharap niya. "P-please... m-maawa ka, bitawan mo ako." Nanginginig niyang sabi. "Not so fast baby... Don't worry mag eenjoy ka sa gagawin natin... " nanlaki ang nga mata niya ng sakupin nito ang kanyang labi. Diyos ko, tulungan niyo po ako! Sigaw ng utak niya. Sisigaw sana siya nang muli nitong sakupin ang labi niya. Mas marahas at malalim. Nag-uumpisa nang pumatak ang mga luha niya. Pero bakit ganon? His lips taste so sweet. This is her first kiss. Ang takot na nararamdaman ay onti-unting napapalitan ng kakaibang sensasyon. Bakit ganon? This can't be. Isang ekstranghero ang nasa harapan niya at may masamang balak sa kanya.
More detailsContent Guidelines