Pole, które słucha

To nie jest zbiór wierszy.
To miejsce, w którym świat oddycha dźwiękiem.

Fortepian stoi wśród zboża,
słoneczniki słuchają światła,
a maki - wstydliwe, drżące -
opowiadają o wszystkim, czego nie da się wypowiedzieć.

Tutaj powietrze zna melodię ciszy,
a ziemia pamięta każdy akord,
który kiedyś próbował ją zranić.

To opowieść o muzyce, która trwa,
nawet kiedy nikt jej nie gra.
O słuchaniu, które staje się modlitwą.
O świecie, który mówi najgłośniej wtedy,
gdy milczy.