Nehirler Durmaz

"Seni severek, seni mutlu edebilirim sandım ben. Çünkü ben senin sevginle, hiç olmadığım kadar mutlu oldum Alya. Sen beni bambaşka biri yaptın, hiç görmediğim bir Cihan gördüm aynada. Senden ve benden başka kimse de görmedi onu. Ben sana yapamadım ama bunu Alya, geldiğinden beri yıprattım, yordum seni. Eski fotoğraflarını gördüm geçen gün bilgisayarında... Kızma, merak edip baktım, bizden önce nasıldın, benden önce, Mardin'den önce diye.. Alya, cıvıl cıvıl bir kadınmışsın, neşeli, hayat dolu.. Ben senin gözündeki ışığı söndürdüm, sonra bir şekilde tekrar yaktığıma inandırdın beni ama eskisi kadar parlak olmadı hiç... Sen, Boran'ın seni aldattığı günlerde bile daha mutluymuşsun.. Gerçi belki de gerçeği bilmediğin günlerdir..
Alya, belki ben seni mutlu edemedim, edemeyeceğim, bilmiyorum.. ama seni çok sevebilirim Alya, çok severim. Aklının alamayacağı kadar çok severim hem de. Alya, sen benim kalbime sığmıyorsun, tüm dünyama taşıyorsun..." camdan hemşirenin kolundaki saati işaret ettiğini gördüm. Hızla kafamı salladım ve Alya'ya geri döndüm. "Seni çok seviyorum, çok seviyorum, benim canımsın sen.. Canımdan ötesin." elini öptüm ve yavaşça yerine yerleştirdim. Son kez arkamı dönüp ona baktım ve kapıdan çıktım.
Tek bir bildiğim vardı, bu kadına hissettiklerim aşktan da fazlasıydı. Ailem, evim, yuvam... her şeyimdi.
Ve ben, ailem için canımı verirdim.

CihAl FanFic | Dizi evreninden bağımsız olaylarla ilerlemektedir.