It hurts like hell

Proloog; "Jonas wat wil je nou? Je bent de hele tijd bij me, je kijkt me steeds liefdevol aan, je doet de hele tijd alsof we elkaar al jaren kennen maar ik ken je pas twee dagen Jonas" Hij kijkt op, ik zie dat z'n bruine haar door de regen aan z'n voorhoofd is geplakt en zijn ogen zijn open. Hij kijkt me aan met zijn prachtige licht grijze ogen en spreekt. "Maar Kayleigh het is een kwestie van tijd waar jij over spreekt, tijd is maar iets met cijfers wat voor ons is bedacht. Van tijd kun je van alles maken, we kunnen doen alsof we elkaar al twee jaar kennen. Laat tijd niet bepalen wat er kan en wat niet Kayleigh, want dan haalt de tijd je op een dag in en ben je radeloos omdat je je leven leeft op tijd." Aandachtig herhaal ik zijn woorden in mijn hoofd en besef ik dat het vreemd is dat ik niet echt iets zei over tijd zelf maar hij die woorden sprak. Dan zie ik dat Jonas dichterbij komt en zijn lippen voor de mijne ademen en hij zachtjes zegt; "Je kent mij pas twee dagen maar ik ken jou al veel langer." En voordat ik kan antwoorden draait hij zich om doet z'n zwarte spijkerjack uit en rent weg in de regen. Ik zie dat die veder op zijn Jack heeft laten vallen, ik loop ernaartoe en pak het doorweekte Jack op. "Goed gespeeld Jonas, nu moet ik wel naar je toegaan om je je Jack te geven" denk ik hardop. -ByFamkeMeerdink