Kelebeğin Ukdesi

Altan kaybolduğunda, geride kesin bir cevap kalmadı.
Bir ceset bulundu.
Bir ölüm kayda geçti.
Bir veda zorla tamamlandı.

Herkes onun öldüğünü sandı. Dosyalar kapandı. Zaman ilerledi.
Sadece Nazlı, bu sessizliğin içinde yaşamaya devam etti; ne yas tutabildi ne de umut edebildi.

Altan ise hayattaydı.

Yıllar boyunca hafızası elinden alınmış, kimliği parçalanmış, başka bir yapının içinde yeniden şekillendirilmişti. Gücü ve refleksleri yerindeydi; ama geçmişi yoktu. Ta ki bastırılan anılar yavaş yavaş geri dönene kadar.

Altan her şeyi hatırladığında, geri dönmek bir kurtuluş değil; bir yüzleşme hâline geldi. Çünkü onu bekleyen hayat, artık bıraktığı yerde değildi.

Nazlı bu gerçeği henüz bilmiyordu.
Onun için Altan hâlâ kayıptı.

Bu roman; kaybolmuş bir askerin,
hafızasını geri kazandığında verdiği en zor kararı
ve gerçeğin zamanı geldiğinde en ağır şekilde ortaya çıkışını anlatıyor.

Bazı gerçekler çok geç öğrenildiğinde...
insanı kurtarır mı, yoksa yıkar mı?