Geçmiş Lahza

Geçmişin izleri bir anda silinip gitti. Hafızamda kalan ne bir ânım, ne bir anım... Zaman ne garip, ne zaman, kimin için duracağını bilmez. Oysaki hep akıp gider. Zaman bir tren gibi geleceğe sürüklerken bizi, ölsek bile durmadan akar gider.

"Oysa ne çok geçmiş var, ne çok zaman. Ne çok gelecek, ne az zaman." Demiş yazar.
Geçmişten bir lahza bile yeterdi oysaki. Kendimizi tanımaya, nerede, ne yaptığımızı anlamaya yeterdi.

Ya, bir anlık bir ses, ardından bir patlama tüm anılarımızı yaksaydı? Hafızamız silinip içimizde bir lahza bile kalmayana kadar götürseydi her şeyimizi? O zaman ne bir iz kalmıştı geleceğine, ne bir insan, ne de bir anı. Yapayalnız yaşadılar kendilerine sunulan o ev adlı laboratuvarlarda...