FENİKS

FENİKS

  • WpView
    Reads 113
  • WpVote
    Votes 64
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 7, 2026
"Kimse gerçekten kim olduğunu bilmez... Bazıları kendini saklar, bazıları unutmak için maskesini takar. Ama sen... sen hiç düşmemiş bir Feniks gibisin." ~𝓟𝓾𝓼𝓪𝓽 𝓣𝓾𝓻𝓪𝓷 𝓐𝓻𝓪𝔃 Karanlık, Lavin Hanzade'ye çocuk yaşta dokundu. Acı, onu erken büyüttü. Küllerini, kimsenin fark edemediği bir güçle içine sakladı. Şimdi adı başka: Leman Karahan. Ve girdiği dünyanın tek kuralı var- Güvenmek, ölmek demektir. Yeni görevi, yeraltı dünyasının en sessiz, en stratejik adamı: Pusat Turan Araz. Ona yaklaşacak, güvenini kazanacak, içten çökecek. Ama kader oyunu tersine çeviriyor. Çünkü Pusat ona bir isim veriyor: "Feniks." Yeniden doğan, küllerinden güç alan kadın... İkisi de tehlikenin içinden geliyor. İkisi de suskunluğun ne kadar keskin bir silah olduğunu biliyor. Ve ikisi de aynı sorunun etrafında dolaşıyor: Kimin oyunu daha büyük? Ve kim, kimin ateşinde yanacak? Artık her adım bir satranç hamlesi, her nefes bir risk, her bakış bir sır. Güvenin olmadığı bir dünyada, kim kimin oyununu oynuyor... kim gerçekten yanıyor... kim küllerinden yeniden doğuyor? Güç, sadakat, maskeler, yalanlar... Bu hikâyede hiçbir bağ masum değil. Bazı gerçekler kanıtlarla değil, yanan bir kalple açığa çıkar.
All Rights Reserved
#79
pusat
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SİYAH'IN ÇIRAĞI
  • Sahur Nöbeti | Texting (Tamamlandı)
  • Kusurlu
  • SÖZLEŞME |RAFLARDA|
  • KURŞUN VE TEN
  • Yeniden Aşk / Neftah
  • Mafya Boy Aile
  • Nökt
  • Garip Bir Öykü
  • DESTİNA'NIN NİNNİSİ

"Sevgisiz büyüyen her çocuk, 'Seni seviyorum' diyen herkese inanabilecek kadar çocuk." derler. Hayatım henüz çözülmemiş bir olay yeri gibiydi. Yaşanmamış çocukluğumun kanıtları sarı bantlarla çevirili alanda dağınık bir şekilde duruyordu. Bir yerde beyaz küçük oyuncak ayımın boğazına babamın intihar ettiği ip sarılıydı. Diğer yerde renkli tokalar birbirine düğümlenmiş, yerin tozuyla kirlenmişti. Annemin saçımı taradıktan sonra onlarla bağlamasını hayal ederdim ama kırık tarak da tokaların hemen yanındaydı. Hiç uyumamı beklerken okunulmamış hikaye kitapları parçalanmış bir şekilde olay yerimin zeminini süslüyordu. İnsanlar acımasızdı, insanlar dışarıdaydı. Hayatımda ruhuma karşı işlenen bütün cinayetleri izliyorlardı ve beni dışlıyorlardı. "Senin annen deli!" "Senin annen seni öldürmeye çalıştı!" Sevgisiz büyüdüğüm kesindi. Ama 'Seni seviyorum' diyen hiç kimseye inanmazdım. Zaten birinin de bunu söylediği yoktu ama söyleseydi de bu cinayetlerin arasına aşk acısını da ekleyemezdim. Belki de olay yerime dışarıdan bakmak yerine bana yardım etmeye kalkışmış Barlas'ı hayatımdan çıkarmam bu yüzdendi. Kendime ayıracak vaktim yoktu. Ben sadece benden alınan kardeşimi yetiştirme yurdundan kurtarmak için gereken parayı bulacaktım. Bunun için bir hırsızlık çetesine katılıp, Siyah'ın Çırağı olmam gerekse bile.

More details
WpActionLinkContent Guidelines