ZEMHERİ

Olmayan bir mezara mor menekşeler dikmiştim, kalbimden akıttığım kanlarla o çiçekleri sulayıp.
Annem için.
Bir silah vardı, beynimdeki tüm silik geçmişi temizlemek ister gibi tetiğini parmak uçlarımda hissettiriyordu.
Yitip giden geçmişim için.
Geçmişimdekiler için.
O'nun için,
Bizim için.
O tetik hepimiz içindi ve ben herkesten başlayıp kendime gelene kadar parmağımı o tetikten çekmeyecektim.
Çünkü insanın her şeyi geçmişiydi ve benim artık bşr geçmişim bile yoktu.