Yağmurdan KAÇARKEN

Yağmurdan KAÇARKEN

  • WpView
    Reads 49,494
  • WpVote
    Votes 432
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadComplete Tue, Apr 2, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
Bedeni hastalığın pençesindeyken; kalan günlerini pişmanlık ile değil acıyla geçmesini göze alan bir kız; "Şimdi bedenim bir hastalığın pençesindeyken kalan günlerimin pişmanlıkla değil, acıyla geçmesini göze alarak şimdi bu satırları yazıyorum, biliyorum bugün geri dönülmez bir hatanın silinmeyecek adımını atıyorum." Sevdiği dostunun kendisini tutku ve izdi rapla sevdiğini öğrenen; ona onun baktığı gibi bakmayan bir adam; "Biliyorum bugün geri dönülmez bir hatanın silinmeyecek adımını atıyorum Demişin, haklısın o gün bizim için geri dönülmez bir hatanın adımlarını attın. Ben seni unuttuğumu ''ECE'' adını aklımdan da kalbimden de sildiğimi bil istedim.Bir daha yazmanı rica edeceğim.Çünkü sana istediğini hiç bir zaman vermeyeceğimi temenni ederim." Ve tüm bunlardan habersiz Ece ile aynı hastane odasında kalan ve yaralarına merhem olan şiir müptelası Hakan. "ECE Unutmak nedir bilir misin Hakan? Unutmak ne göreceli bir kavram? Kimine göre unutmak ufak bir esintiyle sağlanırken, Kimine göre sancılı bir doğumun başlangıcıdır. Unutmak; aslında kalbine, yâdına kazımış olduğun o yazıyı Örtmeye çalışmaktır." "HAKAN -Bilirim, Ece. Unutmak umursamamaktır, Unutmak bağlarını sonsuza kadar kopartmaktır, Unutmak yalnız kalmayı göze almaktır." Sümeyye Tunca
All Rights Reserved
#269
beklenti
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • ALTINDAĞ MAHALLESİ
  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • ALTIN KADEH
  • Derin(Gerçek ailem)❆
  • LİNA
  • Sen ve Ben
  • IŞIK | GERÇEK AİLEM
  • Milli Tasarımcı // Yarı Texting
  • Acımasız Ağa(Tamamlandı✓)
  • MİNEL

Yavuz abi, topuzumdan firar eden saçımı okşayarak kulağımın arkasına ittirdi. Ilk defa bu kadar yakındık ve ilk defa saçlarıma dokunmuştu. Bu hareketi yutkunmamı sağladığında merhem sürmeyi bitirdiğim elini bırakıp kullandığımız eşyaları tekrar kutuya koymaya başladım. "Sinan'ı gerçekten seviyor musun?" Yavuz abinin sorduğu sorudan sonra hareketlerim dondu. Afalladım. Aptalın tekiydim! Hani ben bu adama yaklaşmayacaktım. Anlamıştı işte! Ne diyecektim şimdi ben? "Yavuz abi-" "Merak etme kimseye söylemem!" Dediğinde sesi o kadar sinirli çıkmıştı ki bir anlık gafletle yüzüne bakmıştım. Aramızdaki yakınlık beni daha çok germeye başladı, bakışlarındaki donukluk üşümem için yeterliydi. Siyah sakallarının altındaki çenesi daha çok gerilmeye başladığında ela gözlerini gözlerimden çekti.

More details
WpActionLinkContent Guidelines