KARA DUVAKLI SULTAN
- Reads 942
- Votes 107
- Parts 4
Ongoing
Last published Sun, Mar 1, 2026
"Yazacağım tek şey fikirlerimdir, fikirlerimin çoğu da sensin.
Aslında olmamalıydın; kasıtlı bir çelişkiyle kazanamazsın güvenimi.
Ama Sare, kara duvağının altında saklanması zor bir ruhun yüzüydün.
Ve de bu en talihsiz zaferimde, sen fikirlerimin kızıl güzüydün."
-
Bilmek istiyorum.
Ateşli bir düşün çok beklenen zaferini yalnız kutluyor olmak yenilginin kendisi mi sayılır? Cesaret neden olgunlaşan bir meyvenin ağır gelip ağaçtan düşmesi gibi insanı insandan ayırır, çok yakınlarından koparır ve uzaklaştırır? Anlatmalılar artık; güç neden böylesine ürkünç biçimde yalnızlaştırır ruhu?
Bilmek istediğim, öğrenmem gereken o kadar çok şey var ki... Yaşamaya sadece fikri olanın cesareti olandan ayrıldığı noktadaydım bundan dolayı. Artık beni durdurabilecek hiçbir şey yok karşımda... Ama neden?
Neden öğrenmek, yaşamaktan daha geç gelir aklımıza?
All Rights Reserved
#415
sultan
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SARRAF
"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...
Efsunkâr !Kitap Oldu!
KİTAP OLDUĞU İÇİN BÖLÜMLER YAYIMDAN KALDIRILMIŞTIR!!! Küllerinden doğan bir aşkın hikayesi... Bir efsundu kadın. Mor gözlerindeki ışıltıya kandı adam. Daha çok küçüktü sevda tohumu gönlüne düştüğünde. Sekiz yaşındaydı beş yaşlı kızın elinden tutarak babasına götürdüğünde. "Biz evleneceğiz" demişti tüm ciddiyetiyle. O zaman büyükleri gülmüştü ama kader daha o gün örmüştü ağlarını. Küçük çocuk büyüyüp kıza aşkını ilan ettiğinde ilk hayal kırıklığını yaşamış, "Abi" diyerek aşkını kalbinin köşesine süpüren kıza çok kırılmıştı. Yıllar sonra ölen nişanlısının yasını tutan kız ile evlenmesi gerektiğini öğrendiğinde aşkı onunla alay eder gibi saklandığı yerden çıkarak tüm kalbine hükmetmişti. Aşkı küllerinden doğmuştu. Arzu Khayal Sarhanlı Tanıtım yayınlanma tarihi: 23.05.2018 İlk bölüm yayınlanma tarihi: 20.02.2019 ~ Tüm hakları SAKLIDIR!!!
Gölgesiz (Pukka Yayınları Aracılığı İle Kitap Oldu)
"Benim adım yok Narin, gölgem yok, ayak izim yok." dedi umutsuzca. "Olsun!" dedim omuz silkerek. Onun aksine umarsız çıkıyordu sesim. "Adını dilim zikretmese de kalbim senin adınla çarpar..." dedim üzerine basa basa "Olmasın ayak izin ben kokundan anlarım geçtiğin yolları..." diye devam ettim sözlerime. İkimizde kilitlenmiş gibi birbirimizin gözlerine bakıyorduk. Sesim o kadar netti ki, kısık sesle konuşuyor olmam bile anlaşılmaz gelmiyordu. "Varsın olmasın gölgen benim gölgem ikimize de yeter!" dedim kararlılıkla. BU HİKAYE TAMAMEN KURGU OLUP KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. Kitap tasarım: birkadehsevgi- Tanıtım tarihi: 21.02.2021 Yayınlanma tarihi: 21.09.2022
Günah Kuzgunu
"Uyuyamadım," dedi. Onu uyandıran kişi olmadığım için rahatlarken iki avucumu kupaya sardım. Nemli saç tellerime değen ayaz tenimdeki soğuğu derinleştirdiğinde derin bir nefes aldım. Azer'in fısıltısıyla o nefes boğazıma takıldı. "Sen sekiz yıl nasıl uyudun?" Benim yüzümden uyuyamadığını o an anladım. Onu uyandıran ben değildim ama uyutmayan bendim. *** *FANTASTİK HİKÂYE DEĞİLDİR. **Bu hikâyede geçen mekânlar, kurumlar, kuruluşlar ve kişiler tamamen kurgudur; herhangi bir gerçek kurum, kuruluş veya kişiyle bağlantısı yoktur. *** Bu kitapta bazı bölümlerde şiddet ve ölüm gibi tetikleyici unsurların tasvirleri yer almaktadır. Hassas okuyucuların bunu göz önünde bulundurması önerilir.
HINÇ MEHAN
"Yoruldum. Benim artık seni yanıma almak için tüm dünyayı karşıma alacak hiç gücüm kalmadı. Senin istediğin gibi olsun, onların istediği gibi olsun. Bundan sonrasında karşıma çıkan her şeyi sadece sessizce kabulleneceğim. Herkes bunu bir vazgeçiş sayacak ama bu senin yenilgin. Beni bir daha asla kazanamayacaksın." Burukça gülümsedim. "Çünkü ben bir daha asla senin için savaşmayacağım." Gözümden akan yaşlara inat gülümsemeye devam etmeye çalıştım. "Hayatımda bir daha asla seni seçmeyeceğim. Eğer olur da bir gün seni seçmem gerekirse...olur da seçersem, o gün kendimden vazgeçeceğimden emin olabilirsin." "Ve sen, beni ilk kez gerçekten kaybettiğin anın neye benzediğini... ancak başkasının soyadını taşıdığımda anlayacaksın." "Evleneceğim...onunla." Bu aşkın değil, hıncın hikayesi...Complete
KIZIL GERDAN (Kitap Oldu)
Balca Zorlu, çocuk yaşta tanık olduğu bir kaybın izlerini hiçbir zaman silemedi. Adli tıp uzmanı olarak, hayatını ölülerin ardında bıraktığı sessiz sırları çözmeye adadı. Ancak tıp fakültesine başladığı dönemde Ulusal Güvenlik ve İstihbarat Teşkilatından gelen gizli bir teklif, onu karanlıkta görev yapan bir gölgeye dönüştürdü. Yedi yıl boyunca yalnızca yazışarak iletişim kurduğu, kimliğini bilmediği bir istihbarat uzmanıyla birlikte çalıştı. Seslerini duymaları, yüzlerini görmeleri, gerçek isimlerini öğrenmeleri yasaktı. Sadece görev notları, şifreli cümleler ve zamanla kelimelerin arasına sızan yasak bir yakınlık vardı. Balca, dışarıdan bakıldığında sıradan bir hayat yaşıyor gibiydi. Ta ki bir yaz tatilinde, ailesinin yanına dönene dek. Abisinin denizci arkadaşıyla tanıştığında, geçmiş yedi yılın gölgesi aniden karşısına dikildi. Onu tanımıyor olmasına rağmen Ali Cihan Gencer'de her şey olması gerekenden fazla gibiydi. Gerçekle kurgu arasındaki çizgi silinirken, Balca hem görevini hem de kalbini sorgulamak zorunda kalacaktı. Çünkü bazen bir yabancı, en derine dokunan kişi olabilir. Ve en büyük sırlar, en tanıdık yüzlerin ardına gizlenir.Complete
Kara Peçe
(Yetişkin İçerik) Bey kızı Mahinur, erkek kılığına girer Hazar Yüzbaşı'ndan eğitim alır. Talim yapmak, at binmek, erkekler gibi özgür yaşamak ister ama Hazar'a istemeden aşık olur. Hazar, Padişah'ın emriyle barış evliliği yapacaktır. Mahinur, erkek kılığında peşine takılır ve yolda aynı çadırda uyurlar. Herşeyden bihaber olan Hazar, onun Kara Bey'in kızı Mahinur olduğunu öğrenince, adını temizlemek için onunla evlenir. Aralarındaki öfkeli ateş onları tutkulu gecelere, kavga dolu sabahlara sürükler.
İTİBAR PALASI
Yatağın baş ucundaki küçük bir kağıt parçasına yazılan iki cümlenin içerisinde kalem delikleri vardı; harfleri bir araya getirirken kâğıdı parçalamaktan son anda vazgeçen bir saldırganlıkla yazılmıştı. Saldırganlığı yazdığı sekiz dokuz kelimeyle veda eder gibi değil, Alara'nın kalbini nefretin kollarına bırakır gibiydi. ❝Hesaplaşmamız gerekenleri şimdi hesaplaşmayacağız Alara. Geceyi de yaşanmamış say.❞ Yiğit Uygar Palaslı'nın satırlarında ihtirasa karışan bir öfke ve Alara'nın ihanetine duyduğu inanç vardı. Ve Yiğit kadar kimse, ihanetle körüklenerek yakıp yıkamazdı. Büyük bir kumpas. Palaslı'ların sergisinden çalınan değerli antikalar. Ve suçlanan Alara Yücesoy. Onların tehlikeli, 'itibar palası' oyununa ortak ol.
KALBİN KALBİMİN VATANI
Genç kız gece gündüz uğraşarak ördüğü ve nihayet yiğit askerin göreve gideceği günün bir gün öncesine yetiştirdiği lacivert atkıyı bakınca kalbinde çiçekler açtıran adama uzattı. Uzatırken de elinin heyecandan titremesine engel olamadı. Genç yüzbaşı atkıyı gülümseyerek aldı ve hemen boynuna astı. Genç kız da gülümseyerek işaret diliyle "Senin için ördüm Atakan," dedi. "Yarın göreve gideceksin. Oralar soğuk olur bilirim. Dağlarda görevdeyken üşürsün. Ben üşümeni istemiyorum. Üşüme diye ördüm bu atkıyı sana. Umarım beğenmişsindir." Atakan komutan atkının ucundan tutup burnuna doğru götürdü ve genç kızın ellerinden sinen kokuyu derin derin içine çekti. "Ellerinin kokusu sinmiş inci tanem," dedi atkıyı burnundan çekerken. "Sana bakarken kalbim ısınıyor benim. Dağlarda seni düşünürken de kalbim ısınır. Ördüğün atkıyla da bedenim ısınacak." Genç kız tekrar gülümsedi ve dudağının kenarındaki gülümseme göz bebeklerine sıçradı. Gülümsüyordu gülümsemesine ama içi de burkuluyordu bir taraftan zira Atakan'dan ayrı kalmak zor geliyordu ona. Atakan Asaf Korkmazer bir yüzbaşıydı. Anlı şanlı bir Türk askeriydi ve üstündeki şerefli üniformayla vatanı korumaya giderken sevdiklerini geride bırakmak zorunda kalıyordu. Ona da zor geliyordu elbet ama vatanını her şeyden çok seviyor her şeyin üstünde tutuyordu her asker gibi, her vatan evladı gibi. Kızın hüzünle dolan gözlerine bakan askerin de içi burkulurken "Bana da zor geliyor gitmek inci tanem," dedi. "Vatanımı korumaya giderken bir vatanımı da burda bırakıyorum. Seni ilk gördüğüm gün anladım." İşaret parmağını kızın kalbine doğru tuttu. "Senin kalbin..." aynı işaret parmağını bu sefer kendi kalbine götürüp "Benim kalbimin vatanı. Sen benim ikinci vatanımsın." Atakan Asaf&Maral Kaan&Hilal Tuğrul&Cansın Kerim&Agrin Yiğit&Bade
707. UÇUŞ
Hava Harp Okuluna pilot olma hayali ile giren Dünya, okul hayatını zehir eden binbaşısı Metehan Çelik yüzünden pilotluk hayaline veda eder. Uçaklardan koparmadığı için uçak teknisyeni olur ve askeriyeden ayrılır. Yeni hayatını kabullenir, işini düzene sokar. Mutludur. Ta ki Metehan Kaptan bir anda çalıştığı şirkette kaptan pilot olana ve ona tekrar eziyet etmeye başlayana kadar. "Sana aşığım diyorum." "Güldürmeyin beni, siz kimseyi sevemezsiniz kaptanım." "Sana hep aşıktım ben Dünya. Seni ilk gördüğümde... ölüyorum sandım. Kalbim durdu, kurşun yemiş gibi oldum. Ama ben askerime yan gözle bakamazdım. Küçüktün, savunmasızdın. Benim aşkım sana ancak zarar verirdi."
"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...
More detailsContent Guidelines