~ Nieznany Azyl ~

Od niezliczonych pokoleń zwierzęta lasu i ludzie żyli w zgodzie, jak dwie nici jednego, splątanego losu. Las tętnił harmonią - dni mijały w rytmie szumu drzew, a nocą nad koronami unosił się blask gwiazd, którymi zwierzęta dzieliły się z ludźmi, wierząc, że tak właśnie powinna wyglądać równowaga świata. Przez długi czas nikt nie kwestionował tego porządku.
Jednak nic nie trwa wiecznie. Pewnego dnia jeden z kłusowników odkrył, że niektóre zwierzęta posiadają niezwykłe umiejętności: potrafiły leczyć rany dotykiem, widzieć to, co ukryte, a nawet odczytywać ślady przeszłości zaklęte w ziemi. Ich wartość, wcześniej chroniona przez ciszę lasu, w jednej chwili stała się ich przekleństwem.
Wieść o ich darach rozeszła się po ludziach szybko i bezlitośnie. Zaczęto na nie polować - jedne zabijano dla trofeów, inne wyłapywano i zamykano w klatkach, a jeszcze inne sprzedawano tym, którzy pragnęli posiąść ich moce. Z dnia na dzień las pustoszał. Echo dawnych rozmów między stworzeniami milkło, a ich świat rozpadał się na kawałki.
Kiedy została już tylko niewielka garstka zwierząt - wychudzonych, zmęczonych i żyjących w ciągłym strachu - zrozumiały, że nie mogą dalej tkwić w miejscu, które przestało być ich domem. Postanowiły odmienić swoje przeznaczenie. Wspólną decyzją zebrały się pewnej nocy pod najstarszym drzewem lasu i w świetle księżyca ruszyły ku nieznanemu.
Opuściły krainę, w której dorastały, nie wiedząc, co czeka je dalej. Szły w stronę horyzontu, kierowane jedynie nadzieją, że gdzieś daleko istnieje miejsce wolne od ludzi, od pożądania i strachu - nowy dom, w którym znów będą mogły żyć tak, jak kiedyś: w spokoju, jedności i harmonii.