TUTSAK YEMİN
- Reads 23,182
- Votes 487
- Parts 28
Ongoing
Last published Thu, Mar 26, 2026
Şimdi, Kuzgun kefaretini ödemek zorunda. Nehir ise, üzerindeki kanlı lekeyi intikam ateşiyle temizlemek için Aslan Konağı'na gelin olarak adım atıyor.
İki kanlı ailenin davası, tek bir yatakta hüküm sürecek.
Nefretin sonu, aşk mı yoksa yeni bir ölüm mü olacak?
All Rights Reserved
#461
hamile
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Gülzar-ı MiR
İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---
İSYAN
Elimde tuttuğum yazmayla yavaş adımlarla yürüyordum. Bu yolun sonu nereye gidiyor hiç bilmiyordum. Gözlerimin yaşı kurumuş, bitmişti. Nefes alırken göğsümden yükselen büyük bir ağrı vardı. Saçlarımın kökleri acıyor, yüzümün her yanı cayır cayır yanıyordu. Çok değil yaklaşık on dakika önce yaşadıklarım yüzünden bu haldeydim. Gözyaşlarımı bırakmadan adımlarımı hızlandırdım. "Şimdi değil, birazdan. Dayan Güleycan, dik dur, az daha dayan."
ASİL AĞA
Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Hikayede geçen isimler karakterle yerler hayal ürünüdür. Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa'nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha'ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa'ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil'in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.
BERDEL'in YÜKÜ
Annemin seslenmesiyle aşağıya indim Rengi atmıştı elindeki telefon kulağında kalmıştı öyle yanına gidip koluna dokununca rüyadan uyanmış gibi oldu.Bir anda bağırıp ağlamaya ağıt yakmaya başladı ağıt sevmezdim duydukça içim ürperir tüylerim diken diken olurdum Ağıt demek acı demek çaresizlik hissini bilinmezliği yaşamak demektir benim için. MARİN ŞİRAZ....MİR AMED BERWANİ
KARŞILIK | CEYLİN
"Ne demek kızı verdik lan!" "Hüseyin emmi ben senin oğluna vericem dedim evet ne desen haklısın ama diğer görücü gelen daha çok başlık parası verdi sende anlayıver beni" evin içinde yankılanan,tanımadığım sesle birlikte ayakta buldum kendimi sanırım 'Babam' olucak adam ablama görücüye gelenlerle kavga ediyordu gerçekten yanılmıyordum çünkü son iki hafta zaten öyle geçmişti. 'Ulan sen dalga mı geçiyorsun benimle! Bizde söz namustur sen vericem dedin vermedin ama ben sana yapıcağımı bilirim seni bu köyde rezil etmezsem bana da Hüseyin demesinler!" Babamın ettiği sözlerle benim bile yüzüm kızarmıştı ama bu sefer olaydan sıyrılmayacağı kesindi. "Yapma etme gel biz anlaşma yapalım seninle, karşılık olarak küçüğü vereyim ben sana evde duruyor o." Duyduğum sözlerle beynime kan sıçradı.Resmen benden bahsediyordu. Benden. 16 yaşını henüz doldurmamış benden. Biriyle evlenecek olan benden.
KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.
Gülfem'in Sesi
Yaylada yalnız başına türkü söyleyen narin Gülfem, kaderine boyun eğmek üzereyken... Onu uzaktan dinleyen sert bakışlı adamdan habersizdi. Gülfem'in sesi, o sert bakışlı adamın yüreğini yakıcaktı.
Firuze✔️
Ellerini direksiyondan çekip belime yerleştirdi ve öpüşüme karşılık verdi. Onu daha öncede öpmüştüm, ama bu farklıydı.. Daha başkaydı, hatta bambaşkaydı.. Elleri sırtımı okşarken öpüşmemiz derinleşmişti.. İlk defa böyle bir duyguyu yaşıyordum Başımdaki yazmam açılıp düşmüştü, elleri saçlarımı okşamaya başlamıştı. Dudakları dudaklarımı kavramış, sertçe karşılık veriyordu. Biz hep naifce öpüşüyorduk, ama şimdi ikimizinde haraketleri hoyratcaydı.. Ve kendimi tutamayıp onun dudaklarını ısırmıştım. Bunu yapmamla alt dudağımı ağzının içine alıp emmişti. Benden garip bir ses çıkmıştı.. Sonra nefeslenmek için ayrılmıştı dudaklarımız. Alnını alnıma yaslamıştı ve ikimizde derin derin nefesler alıyorduk Saç tutamlarımı kulağımın arkasına geçirdi "Yolda yaptığımıza bak" dedi gülerken "Bir daha öp beni" dedim istekle. Çok güzeldi... Çok mutlu etmişti.. Başka bir his vermişti.. Tadı bambaşkaydı. Ve cümlem biter bitmez tekrar dudaklarımızı birleştirdi..
Dicle'nin kıyısı. {18+}
"Sevmediğim bir kadını koynuma karı diye almam!"
DÜŞMANDAN DOĞMA (+16)
Ertesi gün bizi Bolu'ya getirdiler. Arabadan indiğimde etrafa bakındım. Eski bir bahçe evinin önündeydik. Geniş bir bahçesi vardı. Bizi evin arka kısmına götürdüler. Ablamla korkudan birbirimize sokula sokula ileriledik. Annem, amcam ve erkek kardeşim öldürüldükten sonra tek güvencem o kalmıştı. Yol boyu arabadayken onun elini bırakmadım. Şimdi de onun elinden tutarak evin arkasına doğru gidiyorduk... ~~~~~~~~~ Kan davasında düşmanların eline geçmiş Bahar her türlü işgence ve zulümle karşı karşıyadır. Gözünün önünde babası, annesi, erkek kardeşi, sevgilisi vahşicesine öldürülüyor. Kendisi ise defalarca tecavüze maruz kalıyor. Bir süre sonra dayısı ile yaşamaya başlayan Bahar hamile olduğunu farkediyor. İçindeki annelik ve insanlık duygusu bebeği aldırmasına izin vermiyor ve o, bu çocuğu dünyaya getirmeye karar veriyor. Baharın hayatının en ağır günleri de bundan sonra başlıyor. Baskı ve hakaretler, toplumsal kınama ve saire...Complete
HAZNEDAR KRALLIĞI
Genç adam Dubai'de dev bir imparatorluğun ,zenginliğin, servetin sahibiydi İstanbul'da sahibi olduğu otelinin kral suitinde aynanın karşısında bir çift lensle ,saç rengini değiştirmiş spor tarzı kıyafetlerle son haline bakıyordu . Tek amacı bu gece ki planı gideceği gece kulübünden bir güzelle ayrılıp gecesini geçirmekti hesapta olmayan ise yaptığı planın ters tepecek olmasıydı.
Taş Konak
Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪
Henüz 17 Yaşında (TAMAMLANDI)
Öyle güzel gülüşü var ki sevmesem ziyan olacak.Complete
YEMİNİN HÜKMÜ
Artık zamanı gelmişti bu gece gerçekleşecek düğünde sonunda yıllar önce verilen bir sözü hem gerçekleştirecek hemde yeminin hükmünü yerine getirecektim. Nasıl olsa bu mesele fazlasıyla uzamıştı bu zamana kadar ne kadar dirensede bundan kaçışı olmayacaktı bana ait olduğu yıllar önce nasıl olsa belirlenmişti. Pars Saraçoğlu'nu bu gece tanıyacak onun kaderi olduğumu kabullenecekti.
Seni Bana Yazmışlar
Adı gibi herkese huzur veren kırılgan narin bir kız Sert korkulan acımasız can yakmaktan zevk alan bir adam Kurt kuzuya aşık olursa ne olur....Complete
Ay ışığı
Köy görücü kurgusudur. Bazı kısımları gerçeğe dayanmaktadır. Yaş farkı vardır. Yazdığım hikaye çerezlik ve kurgudur. Her detayı bana aittir. +18 bölümler ve küfürler bulunuyor rahatsız olanlar pas geçebilir.
İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---
More detailsContent Guidelines