Mahfiruze

Belgrad'ın taş sokaklarından Osmanlı sarayının altın duvarlarına kadar uzanan bir yol

Aşkı gördüm.
Gücü gördüm.
Oyunu, ihaneti, sessizliği, şehveti ve saltanatı gördüm.

Ben yalnızca bir cariye değildim.
Bir annenin acısı, bir kadının aşkı, bir hükümdarın unutulmuş nefesi ve bir sır olarak saklanan çocuğun kaderi.

Bu hikâye, tarihin unuttuğu bir kadınla, tarihin bilmediği bir çocuğun hikâyesidir.

Ve artık sessizlik sona eriyor.
Bu hikaye duyulmaması gerekenlerin fısıltısıdır.