ÜVEY EVLAT
- Reads 8,870
- Votes 823
- Parts 32
Ongoing
Last published Mon, Jun 22, 2026
"Ben..." Elimle kendimi gösterdim alayla. "Amerikan mıyım?"
"Namazın geçiyor. Sonra her şeyi anlatacağım-"
"Ben gerçek ailemle nasıl konuşacağım? Doğru düzgün ingilizce bile bilmiyorum." deyip güldüm sinirle. Kendi kendime konuştum. "Türkçeyi Türk gibi konuşan bir Amerikalı."
"Yeter Kübra!" diye bağırdı. Gözlerimi yüzüne çevirdim. "Dediğimi yap!"
"Kübra mı?" dedim ağlayışlarım arasından. Bana yaklaşmak istese de kendimi geri çektim. Koşar adım banyoya doğru ilerledim. Banyoya girip hızla kilitledim kapıyı. Allahım yardım et.
All Rights Reserved
#2
müslüman
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Sessiz İhtilal & Gerçek Ailem
Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi. Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...
Tutsak
Saye,annesi zorla Fransaya gönderilmiş babasından şiddet gören bir kız.kaan ise annesi ölmüş babası ve üvey annesinde hem psikolojik hemde fiziksel şiddet görmüş bir çocuktu.şans eseri karşılaşan bu iki genç birbirine bir şans verir ve kaybettikleri çocukluklarını birbirinde bulmaya çalışır ama...Complete
Umay-Gerçek Ailem-
Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.
BALIM (gerçek ailem)
Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr (Özellikle 20'li bölümler ve sonrası daha karmaşık hâl alıyor) Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardırr #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26 #1 abi 19.05.26 (güne özel :))
Kuyulu Ölüm
Deniz balıksız kururmuş. Askeri bir kurgu ve kızımız hamile.
UNUTULAN HANEDAN |: KAYIP VARİS
On dokuz yaşındaki Aurelia, hayatı boyunca sıradan biri olduğunu düşündü. Küçük bir şehirde büyüdü, sıradan bir hayat yaşadı ve geleceğinin diğer insanlarınkinden farklı olmayacağına inandı. Ta ki bir gün zaman durana kadar. Tek bir anda bildiği dünya parçalanır ve kendisini büyü, ejderhalar ve kadim sırlarla dolu bir evrende bulur. Burada ona öğretilen ilk şey, aslında hiçbir zaman sıradan olmadığıdır. Yüzyıllar önce yok edildiği düşünülen bir hanedanın son varisi hayattadır. Ve onu bulmak isteyenler kadar öldürmek isteyenler de vardır. Kralların tahtlarını korumak için savaş verdiği, kadim güçlerin yeniden uyandığı ve ejderhaların gökyüzüne döndüğü bir çağda Aurelia, kim olduğunu öğrenmek zorundadır. Ancak bazı gerçekler insanı özgürleştirmez. Bazı gerçekler savaş başlatır. Çünkü bazen bir krallığın en büyük sırrı, unutulduğu sanılan bir kızdır.
SİYAHIN BEYAZI ( ARA VERİLDİ)
Miray Aras, hastanenin yoğun kokusu ve telaşlı kalabalığı arasında, beyaz önlüğünün eteklerini uçuşturarak odasına doğru ilerliyordu. Uzun bir nöbetin yorgunluğu omuzlarına binmişti ki, genç bir hemşire nefes nefese yanına yaklaştı. "Miray Hocam, Başhekim Murat Hoca sizi odasında bekliyor. Önemli olduğunu söyledi," dedi hemşire. Miray, yorgunluğunu bir kenara itip rotasını başhekimliğe çevirdi. Murat Bey disiplinli bir adamdı; eğer çağırıyorsa bu ya yeni bir vaka ya da ciddi bir durum demekti. Koridorun sonundaki kapının önüne geldiğinde duraksadı, üzerini düzeltti ve kapıyı sertçe çaldı. İçeri girdiğinde çalışma masasının önünde, her zamanki profesyonel duruşuyla dikildi. Gözleri masanın önündeki boş koltuklara kaydı, ardından Murat Bey'in koltuğuna baktı. Koltuk arkası dönük duruyordu. Murat Hoca'nın orada olduğunu düşünerek hafifçe boğazını temizledi: "Buyurun hocam, beni çağırmışsınız?" Koltuk yavaşça, gıcırdayarak öne doğru döndü. Ancak Miray'ın karşısında görmeyi beklediği babacan Başhekim yoktu. Onun yerine, pahalı takım elbisesi içinde oldukça genç, keskin hatlı ve fazlasıyla yakışıklı bir adam oturuyordu. Adamın yüzünde, zafer kazanmışçasına kibirli bir gülümseme yayıldı. Miray kaşlarını çatarak bir adım geri gitti. "Siz kimsiniz? Murat Hoca nerede?" Genç adam, sanki karşısındaki şaşkınlıktan keyif alıyormuş gibi arkasına yaslandı. Bakışları Miray'ı tepeden tırnağa süzdü. "Murat Hoca yok, ben varım," dedi sesi buz gibi bir özgüvenle. Ardından tek kaşını kaldırarak ekledi: "Abin Civan Mirhanoğlu. Sonunda tanıştık ha, kardeşim?" Miray olduğu yerde donup kaldı. Beyni bu cümleyi idrak etmekte zorlanıyor, hastanenin uğultusu kulaklarında kesiliyordu. Sonradan düzenlenecektir!
Silahın Namlusu
Babasını kumarhane köşelerinde arayan genç bir kız korumalar tarafından zorla genç mafya babasının önüne getirilir ve hikayeleri başlar.Complete
Gönül Harbi (Gerçek ailem)
Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."
Anne
Bir anne, bebeğini istemez mi?Complete
Izdırar: Karanlık Aşk
Hiçbir süpriz bu kadar korkunç olmamıştır ve hiçbir ihanet bu kadar acıtmamıştır. Okulunu bitirerek babasının yanına dönen Mahira Mirazel babasının ona hayatındaki en büyük ihaneti yapacağından habersizdir. Evde onu karşılayan tanımadığı adamlar hayatının tüm akışını değiştirerek dünyasına dokunur. Her açıdan beraberliği paylaşan insanlar ve onlara zamanla alışan bir kız. Karel Kartal Alacalı & Mahira Mirazel #Anlaşmalı evlilik #Mafya #Kalp hastası kız Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik![when the party's over [lee jeno]](https://img.wattpad.com/cover/284493572-256-k102092.jpg)
when the party's over [lee jeno]
"Yani Jeno, hiçbir zaman elden ayaktan düşmeyeceğim ve "Her şey güzel." dediğin anda, hiç istemeden buralardan gitmiş olacağım. Bu seni diğer seçenekten çok daha fazla üzecek çünkü fark etmeyeceksin. Ben arkamda enkaz bırakmak istemiyorum. Bunu başarmama izin ver. Git ve mutlu ol."Complete
Gör Beni (Gerçek Ailem)
"Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu ve gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım." Acemice yazılmıştır ve basit bir yazım dili vardır. #1 Deli :10/4/2026 #1 Şeytan:14/4/2026 #1 Melek:1/6/2026a
Ege'de kaybolduk
Bazı dönüşler bir ülkeye değil, yarım kalmış bir hikâyeye yapılır; kimi zaman da her şeyin düzelmesini beklemeden, aynı yere bakabilme ihtimaline. Bu kez hikâye, kırık yerlerinden sızan bir umutla devam eder. Bir çocuk, suskunlukların ortasında en yüksek sesi olur; yetişkinlere unuttukları bir şeyi hatırlatır. Yanlış anlaşılmalar çözülmez belki, ama yerini anlamaya bırakır. Çünkü bazen yeniden başlamak için geçmişin tamamen onarılması gerekmez. 🌍 "Eğer bir gün bir kızımız olursa," dedi Kerem , "adını Ceylan koyalım." Kız şaşkınlıkla baktı. "Neden Ceylan?" "Ceylan zerafettir çünkü. Hem senin anlamınada uygun Ahu'm," dedi oğlan usulca. "Ahu da ceylan demek." Kız bu kez gülümsedi. "O zaman erkek olursa da Ege olsun." "Niye Ege?" "Ceylan nasıl zarafetse," dedi kız, gözlerini ondan ayırmadan, "Ege de sakin bir güç. Hem... sen de biraz Ege gibisin. Sessiz ama derin."
Ekim Ayı
Doğdum doğalı inatçılık kanımda vardı. Bir şeyi söke söke öğrenirdim . Tüm hayatımın yalan olduğunu, gerçek ailemin varlığını öğrendiğimde beni kimse tutamaz. Kim olduğumu öğrenecektim. Öyle yada böyle. Bu düğüm çözülecekti..
ATEŞ VE BARUT (ASKER)
Aklında sessiz bir şekilde korkutmadan onu bulmak vardı ama başına yediği darbe ile hayalleri sekteye uğramış ağzından da beklenmedik darbe ile bir inilti kaçmıştı. "Siktir!" Diyerek sesini yükseltti başının arka tarafını tutarak. Elindeki telefon yere düşüp etrafı hafif bir açı ile aydınlatınca arkasını döndü. Tam yüzüne okkalı bir yumruk yiyecekti ki ona gelen darbeyden ince bileği tutarak kurtulmuştu. Ve yerde çarpan cam sesleri. Elinde sımsıkı tuttuğu yarısı kırılmış vazo düşmüştü. "İMDAT,EVİME HIRSIZ BİR SAPIK GİRDİ!" Diye bağıran Alarcın ile neye uğradığını şaşırdı. Ensesine değen sıcaklık ile kafasının yarıldığını anlamış bulunmaktaydı. Bakışlarını ona korku ile bakan kızıl saçlı ve yeşil gözlü kadından ayırmadı. Saçları ve yeşil büyük gözleri ufacık ışıkta bile parlıyordu. Bileğini tutan kadın'ın korku ile çırpındığını görünce ona doğru bir adım atıp, "hayır hırsız değilim sakinl-"diyecekti ki bacak arasına gelen tekme ile "KES ŞUNU HIRSIZ DEĞİLİM" diyerek bağırdı. Canı acımıştı, sonuçta vurmulmayacak bir yerdi. Alarcın korku ile gözlerini yumduğunda, sakinleşmek için sabır diledi ve öyle konuşmaya başladı. "YÜZBAŞI KUTAY KURT" diyerek kendini tanıttı.
GÜNCE | Gerçek Ailem
"Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.Complete
SESİZ KIRILIŞ
Halil, 18 yaşına yeni basmış genç bir delikanlıydı. Amcasının evinde kiracı olarak kalıyor, yarım bıraktığı okulun ardından hayat mücadelesini tek başına vermeye çalışıyordu. Hayat ona oldukça acımasız davranmıştı; ta ki kendisine tıpatıp benzeyen biriyle karşılaşıncaya kadar... Bu kitapta kan , şiddet, intahar gibi birçok olay vardır. Lütfen yaşına uygun olmayan kişiler okumasın aksi takdirde hiçbir sorumluluk kabul etmeyeceğim. Bxb yoktur İlk bölümde gay bir figüran olsa da karakterlerine yapmayı düşünüyorum.
Gökyüzünün Gözyaşları
Alya, hayatına bir anda giren adamla yıllardır kendisinden saklanan sırları öğrenir.
Bir kardeş meselesi
Yedi abinin koruması altında büyüyen İzem'in hayatı, bir gece yarısı balkondan düşmesiyle altüst olur. Her biri vicdan azabıyla kavrulan abileri ona "kırılacak bir cam" gibi davranırken, varlığı yıllarca saklanan en büyük ağabeyi Atlas'ın gelişi tüm yalanları sarsar. Buket'in ailesinden gelen sinsi bir ihanet ve o geceye dair "yüzü yaralı" gizemli bir gölgenin izinde; İzem, artık bir kurban olmayı reddedip kendi hayatının iplerini eline alan sarsılmaz bir karaktere dönüşür.
Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi. Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...
More detailsContent Guidelines