KANLI PUSULA
- Reads 749
- Votes 55
- Parts 6
MatureOngoing
Last published Sun, Jun 28, 2026
"Her hikâye bir seçimle başlar... Bazılarıysa geri dönüşü olmayan bir yola sürükler."
Altay Öztürk...
Namı diğer Karanlık.
Adı raporlarda disiplin, düşmanların dilinde ise son demekti. Soğukkanlıydı, mesafeliydi, kaybetmeyi çoktan öğrenmişti.
Ama bazı savaşlar... Silahla değil, kalple kazanılırdı.
Laçin Soylu...
Namı diğer Cellat.
Sessizdi. Soğuktu. Kimseye ait değildi. Geçmişi konuşulmaz, adı fısıltıyla anılırdı. Çünkü o, sadece düşmanlarını değil... Kendi içindekileri de öldürmeyi öğrenmişti.
İki farklı karanlık.
İki yarım hikâye.
Ve ikisinin de bilmediği tek bir gerçek:
Bazı karşılaşmalar kader değildir... Bir yıkımın başlangıcıdır.
Bir görev.
Bir sır.
Ve geçmişten kaçamayan iki insan.
Birinin dokunduğu her şey ölür, diğerinin yaklaştığı her şey kararır.
Ama aynı yolda yürümek zorunda kaldıklarında... Ne karanlık olduğu yerde kalacak, ne de cellat yalnız kalacaktır.
Çünkü bu hikâyede kimse masum değil.
Ve bazı savaşlar...
Kazanılsa bile kaybettirir.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KIRIK RUHLAR MELODİSİ "Gerçek Aile"
"Bakma! Bakma bana lanet olsun bakma... Görmesin o grilerinde kaybolduğum gözlerin beni." Hızla vurdum yumruk yaptığım elimi kalbinin üzerine. "Neden..." Sessiz fısıltısındaki kocaman enkazı fark ettim. Sanki yüzüme yüzüme bağırsa bundan daha az etkili olurdu. Cevap veremezdim bu sorusuna arkamı dönüp gidecekken yumuşak tutuşunu hissettim kolumda. Tutuşunda bile bir çok anlam vardı, sıkı sıkı tutamıyordu canım yanar korkusuyla ama bir yandan da bizi bağladığını düşünüyordu ve ben çekip koparırım diye düşünüyordu. Haklıydı Çekip koparırdım... "Bırak.. Lütfen Mehran Feza ruhu ölmüş çocuğa salıncak kurmaya çalışma. Yapma bunu bırak.. Bırak ki gidebileyim her şeyden." Kolumu tutmayı bırakmadan önüme geçti ve grilerini elalarıma sabitledi her zaman yaptığı gibi.. "Tek bir şey sorayım izin ver.. Söz sonra gitmek istersen bırakacağım seni." "Hiç.. Hiç mi çekip giderken, beni arkanda bırakırken canın yanmayacak kurban olduğum?" "Zorundayım Mehran Feza Karademir! Anlamıyorsun beni.." Büyük elleri yüzümü avucunun içine aldı hızla ve anlımı öpüp göğsüne bastırdı kafamı tam kalbinin üzerine. Az önce vurduğum yere... Bir anda geri çekilmesiyle vücudum buz kesti sanki, uçurumdan atlamışım gibi geldi çünkü onu kendimden iten bendim yine düşen ikimiz olmuştuk ama. "Tamam git.. Kalman gitmenden daha çok canını yakacaksa git." Derin bir nefes çekti ciğerlerine sanki bu ona zarar veriyor gibiydi. Elleri titriyordu ve yüzündeki ifade de her şeyini kaybetmiş bir adamın izlerini taşıyordu şimdi. Bir kaç saniye sonra gözlerini gözlerime çıkardı. "Ben yüzsün bir insan değilim Arsen Simra Doğulu. Sana köpek gibi sevdalı olsam da istenmeyen bir adam olduğumu unutup koşmam sana doğru, bacaklar sıkarım yine de adım atmam sana, ne kadar kalbim koşmak için can atsa da."
KOR KALPLER SOKAĞI (DÜZENLENİYOR)
Tanıdığı herkesi bir gece ansızın depremde kaybeden Asil, doğduğu şehri, "Bu şehir bir mezarlık, şehrin içindeki her taş bir mezar," diyerek terk eder. Hayatta kalan tek akrabası olan kuzeni Dide ve kendisini hiç beklemediği bir şekilde İzmir'de bulan Asil, peşinde olan tehlikenin henüz farkında değildir. Altı şubat gecesi depremin yarattığı kargaşadan faydalanarak cezaevinden kaçan bir mahkum, orada olmasından sorumlu olan askerlerden intikam almak istemektedir. Kaçarken bilmediği şey ise aynı gece o askerlerin de yaşanılan felakette hayatını kaybetmiş olmasıdır. Bu ölümlere inanmayıp tim komutanının kızının peşine düşen katilin rotası artık Asil ve arkadaşlarıdır. Firari bir yaşam sürüp rotasını yeniden oluştururken avının dibine kadar girmiş, geçmişte üzeri kanla örtülen her bir gerçeği su yüzeyine çıkarmaya başlamıştır. *** "Kor Kalpler Sokağı'nda inecek var." "Hayır," diyor ve ekliyor, "Kor Kalpler Sokağı'nda ölecek var." *** Kan gölü, kan gölü, kan gölü. Bir sürü ceset. Kopmuş uzuvlar. Dayanılmaz bir koku. Bağırışlar çağırışlar. Çaresizliğin silüete bürünmüş hali. Sanırsın mahşer yeri. Hayır, burası yangın yeri. Burası deprem yeri. Burası Hatay, burası İskenderun. Doğduğum yerdeyim, ama öldüğüm değil. *** •tetikleyici olabilecek unsurlar barındırmaktadır, lütfen etkileneceğinizi düşünüyorsanız okumayınız, teşekkürler. (tw: deprem) •kapak tasarımı: @joselis.book
Sakura (Tamamlandı)
☆ Can'a Handan ☆ Ey ismine tüm sesleri sükut ettiğim, yorgun bir savaşçı gibiyim Kan revanım, dizlerim aşkla nara içinde Avuçlarımda ektiğim çiçekler, her lahzada kışa düşmekte Özüne güneşler sakladığım gülüşler ayaz tutmuş, vuslatı tuzla buz etmekte Ben kendinden bi-haber, boşlukları tende çare bilmekte °..¸..°¯°..¸..°¯°..¸..° Ey cismine ömrü tilavet ettiğim, kır belini en ince yerinden ümidimin Hatırı savrulsun avuçlarından şakaklarına Kırağıymışçasına düşeyim tellerine saçlarının Savrukça kapup, en ince yerinde renk tutayım hayatının Bal özlü baharlar getireyim sonbaharımla kışlarına °..¸..°¯°..¸..°¯°..¸..° Ey bu can'a vaz olmuş ergişi, geçme candan Ki can aşk'a vaz olsun vuslat yemişçesine handan .............................................. Birinci çalışmam AŞK-I HAYAL İKİNCİ ADAM YAYINLARI' ndan kitap oldu. İkinci çalışmam ile yine sizlerle birlikteyim. Bu çalışmamda yeni şiirlerime yer vereceğim. Şiirlerime elimden geldiğince videolar ekleyeceğim. İlgi ve desteklerinizi yeniden bekliyorum. Saygılarımla Aygül Mudurlu .............................................. Bu çalışmadaki TÜM ŞİİRLER TARAFIMA AİT olup, telif hakları Antoloji.com sitesi üzerinden alınmış bulunmaktadır. ©Tüm Hakları Saklıdır ©All Rights Reserved FACEBOOK SAYFAM : https://www.facebook.com/askihayalsiir/Complete
Giz ve Gizli Bahar
Bir cinayet, kaybolan parçalar ve asla açılmaması gereken bir sır... Genç bir kadın, yüksek dozda uyuşturucu nedeniyle ölü bulunur. Ilk bakışta intihar gibi görünse de, yanına bırakılan tek bir kelime her şeyi değiştirir. Cinayet dosyası bir avukatın eline geçer ve o an bir düğüm atılır. Dava basit görünse de, gölgelerin ardında unutulmuş yüzler, fısıldanan isimler ve kanla mühürlenmiş bir geçmiş saklıdır. Gerçek, bazen bir fısıltıdır, bazen de yankılanan bir çığlık... Ne zaman duyulacağına ise kader karar verir. Fakat bu oyunda herkesin bir sırrı var. Ve bazı sırlar, onları saklayanlarla birlikte gömülmeli. Sahi, bazı gerçekler hayatta kalmaya değer mi?
BİRİNCİ GÖZ
Eğer isterseniz birinci gözden görebilmek, Öncelikle iki gözünüzü de kapatmanız gerek. 𓁹 Arkadya kasabasının prensesi Asuman, bir sabah gözlerini en yakın arkadaşının vefatına açar. Bunun sonucundaysa bir anda Birinci Göz Projesi'nin içinde bulur kendini. Bir yandan yeni hayatına uyum sağlamaya çalışan Asuman, bir yandan da yeni insanlara alışmaya çalışır. Birinci Göz, birbirinden farklı arka planlara sahip beş gencin ortak bir paydada buluşma hikayesi.
Anonim: kırık kalp
Anonim: Her kız gibi babasına aşık olamazken, Anonim: Haddimi aşıp birine kalbimi verdim. Anonim: Aşk ne demek bilmezdim ben Anonim: Sana kadar. Anonim: Bilmiyordum. Yemin ederim bir insanın canımı bu kadar acıtacağını, bir insanın gülüşüne ağlayacağımı, bir hareketinde kalbimin bu kadar ezileceğini bilmiyorum. Anonim: Aşkınla sarstın beni sarışın Anonim: Ama sende haklısın be Anonim: Daha babamı sevemezken seni bu kadar sevmek ne haddime 11 Ocak, 2018. Yayımlandığı tarih. UYARI!! Bu kitabı çok önceden yazdığım ve başlarken yaşları üzerine düşünmediğim için karakterlerin yaşları size küçük gelebilir, çok haklısınız. Kitapta değiştirmek istediğim bir sürü şey var fakat anlamı kaçacağını bildiğim için hiçbirine dokunmuyorum. Bunları bilerek başlamanızı isterim, yaşları istediğiniz gibi düşünebilirsiniz. Y'nin kırık kalbine hoş geldiniz, iyi okumalar.Complete
Ay ışığı🌗
Ay ışığı özeldi onun gözünde . Geceyi çok severdi ayı ona getirdiği için. Ayın kızıyım derdi kendine. Ağladı, ay ışığında düştü gözyaşları yere. Güldü, gökyüzün de ki aya kadar ulaştı kahkahası. Bu bir Peri masalı. Şşşş. Sessiz olun. Daha ayın kızı da bilmiyor olacakları. Fırtınalı bir günde denize düşüp kaybolan yağmur taneleriydi onlar. İkisi de bilmiyordu ama kaçışları yoktu. Birbirine yabancı bu iki ten ay ışığında kavrulacaktı...Complete
İster Ölüm İster Ayrılık
Kimsesizliğini gizlemek istiyorsan, Kimseni de gizlemeyi bil. Kahkahaların zaafı, Gözyaşının sancısı... Olup olabileceğin her şey, Tek cümlede saklı. Unutmazsan bir de o anı, İntikamın harlar Gözünün en körpe yaşını. - "Başka bir hayatta, asker olmasaydın, yine yollarımız kesişmezdi belki." "Yanlış," diye mırıldandı. Her zamanki gibi sigaranın filtresini koparıp iki parmağı arasında ezmeye başladı. Yüzünde neredeyse gıcık diyebileceğim bir sırıtış vardı. "Ben bunun için doğdum." - Cumhuriyet Savcısı Dide Yenilmez, yaşadığı talihsiz olaylardan ötürü son birkaç yılını ülkenin doğusundan uzak geçirmişti. Ancak 6 senenin sonunda İstanbul'un en yoğun adliyesinde görevini yerine getirmekte iken gelen bir telefonla görev yeri değişmiş, korkuları ve geçmişiyle yüzleşmek için Hakkari'ye geri dönmüştü. Bilmediği bir şey vardı ki o da , senelerdir onu aklından çıkaramayan bir askerin onun dönüşünü beklediğiydi. NOT: İSTER ÖLÜM İSTER AYRILIK, uzun bir serinin ilk kitabıdır. Okuma sırası önem arz etmez. by Liha.
"Bakma! Bakma bana lanet olsun bakma... Görmesin o grilerinde kaybolduğum gözlerin beni." Hızla vurdum yumruk yaptığım elimi kalbinin üzerine. "Neden..." Sessiz fısıltısındaki kocaman enkazı fark ettim. Sanki yüzüme yüzüme bağırsa bundan daha az etkili olurdu. Cevap veremezdim bu sorusuna arkamı dönüp gidecekken yumuşak tutuşunu hissettim kolumda. Tutuşunda bile bir çok anlam vardı, sıkı sıkı tutamıyordu canım yanar korkusuyla ama bir yandan da bizi bağladığını düşünüyordu ve ben çekip koparırım diye düşünüyordu. Haklıydı Çekip koparırdım... "Bırak.. Lütfen Mehran Feza ruhu ölmüş çocuğa salıncak kurmaya çalışma. Yapma bunu bırak.. Bırak ki gidebileyim her şeyden." Kolumu tutmayı bırakmadan önüme geçti ve grilerini elalarıma sabitledi her zaman yaptığı gibi.. "Tek bir şey sorayım izin ver.. Söz sonra gitmek istersen bırakacağım seni." "Hiç.. Hiç mi çekip giderken, beni arkanda bırakırken canın yanmayacak kurban olduğum?" "Zorundayım Mehran Feza Karademir! Anlamıyorsun beni.." Büyük elleri yüzümü avucunun içine aldı hızla ve anlımı öpüp göğsüne bastırdı kafamı tam kalbinin üzerine. Az önce vurduğum yere... Bir anda geri çekilmesiyle vücudum buz kesti sanki, uçurumdan atlamışım gibi geldi çünkü onu kendimden iten bendim yine düşen ikimiz olmuştuk ama. "Tamam git.. Kalman gitmenden daha çok canını yakacaksa git." Derin bir nefes çekti ciğerlerine sanki bu ona zarar veriyor gibiydi. Elleri titriyordu ve yüzündeki ifade de her şeyini kaybetmiş bir adamın izlerini taşıyordu şimdi. Bir kaç saniye sonra gözlerini gözlerime çıkardı. "Ben yüzsün bir insan değilim Arsen Simra Doğulu. Sana köpek gibi sevdalı olsam da istenmeyen bir adam olduğumu unutup koşmam sana doğru, bacaklar sıkarım yine de adım atmam sana, ne kadar kalbim koşmak için can atsa da."
More detailsContent Guidelines