¿Τυχαίο?

Πόσο τυχαία είναι όλα τελικά?
Λένε ότι είναι να γίνει θα γίνει...
Και άμα δεν θες να γίνει αυτό αλλά κάτι άλλο?
Τότε πιέζεσαι να προσπαθεί με την ενέργειά σου να αλλάξεις την πορεία και την γνώμη και την απόφαση του σύμπαντος...την μοίρας...
Νομίζεις κι όλα ότι...ότι επικοινωνείς κι όλας με το σύμπαν.
Τυχαίο? Μπορεί.
Παραλογισμός? Και αυτό μπορεί.
Το αποτέλεσμα είναι ένα.
Έχει ήδη παρθεί απλά ελπίζει για κάτι άλλο.

Κάποιες φορές μπορεί να έχει παρθεί αυτό που θες. Άλλες όχι.
Και εύχεσαι να μην είναι το δεύτερο.

Ψεύτικες ελπίδες ταίζουμε τον εαυτό μας και να είμαστε καλά και για να μην πληγωθούμε. Θα πληγωθούμε όμως και πάντα θα πληγωνόμαστε. Η ζωή έχει και τα απαίσιά της, και θα τα υποστούμε όπως και να χει.

Βέβαια δεν είναι η τελική απόφαση που μας πονάει όσο η αναμονή. Η αναμονή σχίζει ψυχικά όσο και σωματικά. Τρελαίνεσαι. Σε χάνεις. Και μετά έρχεται ο παραλογισμός.
Ή έτσι νομίζεις, ή έτσι θέλει να πιστεύεις το μυαλό και καταβάθος εσύ.