Zawsze i nigdzie( I cz )

W pewnej niewielkiej wiosce, na skraju pola, stał bardzo stary i zniszczony i ogromny głaz. Od niepamiętnych czasów wielu ludzi próbowało się go pozbyć i go zniszczyć, lecz każdy, kto odważył się go ruszyć, ginął tragiczną śmiercią. Co gorsza, na całą jego rodzinę spadała straszliwa i okrutna klątwa - ich wszyscy bliscy umierali w nędzy, chorobach i cierpieniu. Przerażeni mieszkańcy wsi zaczęli omijać ten nieszczęsny kamień szerokim łukiem, i traktując go jak przeklęte przedmiot.
Mimo to nad wioską wciąż cały czasu wisiało wielkie pasmo nieszczęść, których nikt nie potrafił powstrzymać. Plagi, choroby i nieurodzaj zbierały swoje krwawe żniwo, aż w końcu jedna z nich zabrała właściciela tych przekletych ziem. Nowym panem chłopów został jego starszy syn, Konstanty- człowiek twardy i dumny, który nie wierzył w żaden przesądy ani dawne opowieści. Uznając lęk mieszkańców za zabobon, rozkazał więc zniszczyć głaz. Nie wiedział jeszcze, jak wielkie zło tym samym sprowadzi na siebie i całą okolicę