KÜL BAHARI

Bedeni bugünle meşgul olsa da ruhu geçmişin karanlık bir köşesinde sıkışıp kalmıştı Mirza Leman. Ne gözlerinin önündekini görebilir ne de kalbine bir başkasını alabilirdi. Sevgiyi en iyi bilenlerdendi, bu yüzden ondan en çok korkanda oydu. Çünkü bilirdi: Sevgi, bazen en ağır yarayı açandı...

Liyan Barlas ise kendi ışığının farkına varamamış bir kadındı. Geçmişi ona gölge gibi yapışmış; o da bu gölgeden kaçabildiği kadar kaçmaya yemin etmişti. Ta ki bir gün, kaçacak yer kalmadığında, içindeki gücün sandığından çok daha büyük olduğunu fark edene dek.

Bu kitap, yağmurlu bir günü unutamayan adamla, hayatta kalabilmek için her şeyi unutmaya çalışan bir kadının hikâyesini anlatıyor.

Sonlarının nasıl biteceği meçhul...
Ama bildikleri tek bir şey var: Birbirlerinin hayatına çarpmaları kaçınılmazdı.