Viran

"Kendi cenazesine yürüyen bir kadını, hiçbir kurşun öldüremezdi."

Nazlıgül, kardeşinin alnına dayanan o soğuk silahı gördüğünde anlamıştı: Bu şehirde can bağışlanmazdı, sadece takas edilirdi. Bir cana karşılık bir ömür... Bir kurşuna karşılık bir berdel. Kendi geleceğini, hayallerini ve gururunu o masada bırakıp ateşe yürürken arkasına bakmadı.

Yarkan Erbağlı ise o ateşi yakmaya yeminliydi. Nefreti, Mardin'in taş döşemelerini yakacak kadar birikmiş; kalbi çoktan buz tutmuştu. Karşısına geçen o mağrur kızı dize getirmek, onun için sadece bir intikam değil, bir zafer meselesiydi.

Ama ikisinin de hesaplayamadığı bir şey vardı:
Bir fedakârlık ne kadar derine inerse, o kadar büyük bir enkaz bırakırdı arkasında.

Biri kurtarmak için teslim oldu, diğeri yıkmak için ant içti.
Ve ikisi de aynı yangının ortasında kalacağını çok geç anladı.

Viran: Küllerinden doğanların değil, birbirini yakarak kül edenlerin öyküsü.