Işığım Sensin

Yaman, geceleri ışıkların altında yaşayan bir adamdı.
Paranın satın alamayacağı hiçbir şey olmadığına inanıyordu.
Tesettürlü kadınlar mı? Onun dünyasında asla yeri yoktu.

Mira ise kalbini saklamayan, inancını saklamayan bir kadındı.
Tesettürü onun için bir zorunluluk değil, bir aşktı.
Neşesiyle hayata tutunan, sınırlarını kimse için bozmayan biri...
Ve kader, bu iki zıt hayatı aynı çatı altında birleştirdi.

Zoraki bir evlilik.
Önyargılarla örülü bir başlangıç.
Aynı evde atılan ama birbirine uzak adımlar...
Peki nefret, zamanla meraka dönüşür mü?
Merak, yerini kabullenişe bırakır mı?
Ve bir adam, nefret ettiği kadına aşık olabilir mi?

_____
"Seni önemsediğimi mi sandın?" dedi. Ama sesi o kadar kısık, o kadar doluydu ki...

Başını hafif yana eğdi. Gözlerini yüzümde gezdirdi. Ve dudaklarının kenarında o tanıdık, sinir bozucu, alaycı gülümseme belirdi.

"Ne oldu?" dedi yavaşça. "Neden konuşmuyorsun karıcığım?"

Ses tonu... Resmen içime işledi. Ne kadar rahat, ne kadar emin, ne kadar kışkırtıcı...

Gözlerimi kaçırmadım.Ama içimde bir şey titredi. Söyleyecek onca şey varken sadece dudaklarımı büzdüm.

"Utanıyor musun benden" dedim, sesimi düşürüp, " Yoksa korkuyor musun herkesin öğrenmesinden?"

O bir an durdu. Yüzündeki gülümseme silindi. Ama sadece bir saniyeliğine. Sonra o kendini beğenmiş haline büründü tekrar. "Kimseye evlendiğimizi söylemeyeceksin!" dedi, sesi keskinleşerek.

Son bir kez daha bana baktı, Ve ardından sert adımlarla terastan çıktı. Ayak sesleri uzaklaşırken, İçimde hem bir boşluk, hem de bir kararlılık büyüyordu.
___

بِسْــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيـمِ

Öncelikle selamün aleyküm bu benim ilk kitabım ve kusurlarım olabilir inşaAllah mazur görürsünüz. ✨ Keyifli okumalarrrr 🫶🏻