Yalnız ölmek

"Bazen bir insan yalnız ölür.
Bazen bir toplum... sessizce çürür."
A/B/C sınıflarına ayrılmış çürümüş bir distopyada, herkes hayatta kalmanın peşindeyken Solin Araz gerçeği seçti.
Sistemin çizdiği kaderi reddeden, tehlikeli derecede zeki ve asi bir genç kadın.
Ve onun karşısında, kaderini değiştirmeye yemin etmiş bir adam var:
Roni Karaz.
Aetherion (E-theri-on)'un en soğuk, en ölümcül yüzü.
Gözlerinde tehdit, sesinde merhamet olmayan biri.
Devletin gizlediği ölümler arttıkça tek bir kelime duvarlarda kanla yazılmaya başlar:
Kodokushi (Ko-do-ku-şi).
Kimsenin fark etmediği, sessiz ölümler...
Her ceset, her kayıp ve her fısıltı Solin'i Aetherion (E-theri-on)'a sürüklerken; Aetherion da Solin'in karanlığına çekilir.
Solin güçlendikçe Roni sertleşir.
Roni sertleştikçe Solin dönüşür.
İkisi de boyun eğmez.
İkisi de geri adım atmaz.
Ve ikisi de devletin yüzyıllardır sakladığı en kanlı sırla yüzleşmek zorunda kalır.
Bu bir distopyanın çöküş hikâyesi.
Bir insanın kendi karanlığını sahiplenme hikâyesi.
Ve yanlış bir zamanda, yanlış bir dünyada, yanlışa dönüşen bir aşkın hikâyesi.
Kodokushi (Ko-do-ku-şi):
Kimse görmezse, ölüm sessizdir.