KIRILMA (1. KİTAP)

Karanlığın ışığa karıştığı Vaelkar Krallığı'nda, kadim bir kehanet yüzyıllardır halkın kulağına fısıldanır:

"Gölgeler kanla beslendiğinde bir ışık doğacak."

Bazı kehanetler geleceği kurtarmaz;
sadece kimin feda edileceğini söyler.

Thalvoria'da ışık ve gölge birbirini yok
etmek için değil, birbirini tamamlamak için var olmuştur.
Bu denge, gölgelerin kanla beslendiği bir çağda sarsıldığında, adı fısıltıyla anılan bir kehanet ortaya çıkar.
Laryndis, ışık ve gölgenin soyundan geldiğini öğrenirken, taşıdığı gücün bir kurtuluş mu yoksa bir lanet mi olduğunu ayırt edemez.
Karanlıklar Efendisi ise, geçmişinin yaralarıyla hükmeden, sevmenin bile karanlığa bulaştığı bir ruhtur.

Birbirlerine çekilirler; çünkü aynı anda hem şifa hem de yıkımdırlar.

Kırılma, kehanetlerin yanlış okunduğu, ihanetin sevgiyle iç içe geçtiği bir dünyada geçiyor.
Güç, sadakat ve aşk; burada kurtarmıyor, daha derine batırıyor.
Kimse masum değil.
Kimse tamamen suçlu da değil.
Ve Thalvoria'yı değiştirecek olan şey,
bir zafer değil,
bir kırılma anı.