Mayısın Külleri
- Reads 10,692
- Votes 470
- Parts 15
MatureOngoing
Last published Sat, Jul 11, 2026
Küller soğuduysa, yeniden yanmak mümkün müdür?
On üç yaşında annesinin terk edişiyle büyümek
zorunda kalan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dalı da yitirir. Geride kalan bir mektup, ona varlığından habersiz olduğu bir abiyi ve geçmişinden saklanan bir gerçeği bırakır.
Üniversite için gittiği Ankara'da, Elaya ilk kez yeniden bağ kurmayı öğrenir. Ayza ve abisi Ahlas'la tanışması, sessizliğine sığınan kalbinde bir kapı aralar. Ancak her şey tam olmaya başladığında Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder.
Dört yıl sonra, yine bir Mayıs ayında geri döndüğünde, geride kalan yalnızca değildir.
Mayısın Külleri, kaybın tesadüf olmadığını; bazı ayların, bazı insanların ve bazı gidişlerin insanın içinde kül bıraktığını anlatan bir hikayedir.
07.12.2025
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Mum Işığı Külleri
Kader bizim peşimizde gezen bir gölgedir. Gözükmesi için bir ışığın, bir ateşin varlığı yeterlidir. Ben bunu her daim karanlıkta kalarak çözdüğümü sanmıştım. Işık yoktu benim dünyamda, aydınlık kavramı beraberinde acıyı, beraberinde unutulması gereken her anı ve keşkeleri getiriyordu. Ateş ısıtmazdı, sadece yakmak ve acı çektirmek için vardı. Bu da kader gibi, içine atıldığım oyunun kuralları gibi değişmeyecek sanmıştım. Oysa ki her şey çevresinde döndüğüm her sınır, onun bana yaklaştığı her adımda ardına bakmadan yok olmuştu. Ben Kül. Ama gerçekten bir ateş tarafından yakılıp sonrasında kalan harabe, o harabede en son ölen Kül.
KÜLDEN ATEŞ
Hayatın her bir acımasızlığıyla karşılaşmış, her acıdan bir haykırış kadar payını almış olan kız çocuğu, ve bu kız çocuğunun inatla dik durarak güçlü bir kadına dönüşmesini ardından ise hayatının belki de yaralarını saran değilde yaralarına merhem sürecek olan adamla tanışmasını okuyacağız. Bu kitap anne sevgisi göremeyenlere, Kirletildiğini zannedip ama herkesten temiz olan kız çocuklarımıza...
YAZGI'NIN YEDİ TANRISI (Düzenleniyor)
*Kurgu Sümer mitlerini içerse de fantastik değildir. Ayrıca korku kurgusu da değildir.* Yağmur, günahkâr bir şehri yıkarken Eflin Şahzade, kaderinin direksiyonunu uçuruma kırdı. O gece Abzu'nun karanlık rahmine düşen genç kadın, yüzeye çıktığında artık eski Eflin değildi. O, Enki'nin varisi, Tiamat'ın kızı ve Yazgının Yedi Tanrısı'nın arzuladığı "Kutsal Kase"ydi. Çocukluğunun masum anılarına gizlenmiş bir formül, damarlarında saatli bir bomba gibi işlerken; Eflin'in sığınabileceği tek liman, yıllardır onu gölgesinden bile sakınan çakır gözlü bir yabancıydı. Korhan, bir yemin uğruna Eflin'i yaşatmak için kendi ruhunu ateşe atmıştı. Bu hikâye, sadece bir kaçışın değil; bir uyanışın hikâyesi. Bu, satranç tahtasında piyon sanılanın, vezire dönüşmesinin destanı. Yazgı bir kez yazıldı mı, onu kanla silmekten başka çare yoktur.
Kalbin Kader
Müslüman Serra Nil Turan ve Hristiyan Daniel Stone'nin aşkı bu İki farklı hayat geçmiş
ÇINAR'ın GÖLGESİ
Arkamda kimseyi göremeyince büyük bir nefes verdim.Başarmıştım!Kurtulmuştum!Önüme geri dönünce bir şeye çarptım.Bir kayaya?Bir taşa?Bir duvara?Çarptığım şey hiçbiri değildi,bir bedendi. Bir anlığına rahatlamıştım fakat o kafa tanıdık bir sima çıkınca öylece kalakaldım. Kurtuldum sanmıştım meğer ÇINAR'ın GÖLGESİ hâlâ üzerimdeymiş... İki kırık ruh,karanlık bir dünyada birbirlerine tutunacak ancak bu bağ kurtuluş mu olacak,yoksa yok oluş mu? Aşk,ihanet ve güç savaşının içinde,herkes kazanmak için savaşır.
SAUDADE
Hiçbir zaman kavuşamayacağını hissetmek... Aşık olduğun kişiyi özlemek, yokluğunda hissedilen derin duyguları ifade edebilmek için kullanırmış Portekizliler bu kelimeyi... Tıpkı bu hikayede ki Kuzey ve Yıldız gibi...Complete
KALANLAR ve ÖLENLER
"Bozkurt timine hosgeldin" soğuk ve mesafeli sesi ile tavrını koyan genç kadına baktı bir süre Yaman, yutkunarak karşısında ki insanlara yeniden baktı. Nasıl alışacaktı buraya? başını ağır bir şekilde sallayıp "Sağolun " dedi elinde ki bavula goz ucuyla baktı Efil yıllar sonra yeniden kaderin bu adamla yollarını birleştirmesi muazzamdı. Boğazını temizleyip, "Bozkurt Timi! yeni arkadaşımız, Yaman Koral'a bir hosgeldin demek yok mu?" İlk defa time yeni biri girdiğinde hosgeldin demek yokmu? diyen kadına oldukça şaşkındı Bozkurt timi ama ,ise sesini çıkarmadan "Emredersiniz komutanım" deyip Yamanın yanına gitmişlerdi. Yaman oradan uzaklaşırken arkasından sert gözler ile duygu barındırmayan kadına bakmayı ihmal etmedi. Gittiğine emin olduğu adamın arkasından daha fazla beklemeyerek tuvalete koştu. kendini bir kabine kilitleyip hıçkırıklarını eli ile kapattı. Neden gelmişti ki? Tam onu unutmuşken neden kendini tekrar hatırlatmıştı ki? Eli usulca karnına gitti. Belki hicbirsey yoktu ama birzamanlar vardı. Bebeği olacaktı ama elinden alınmıştı hersey.... sinir ile elini geri çekip karnına vurdu. Ona ne oluyordu ki kendinden gitmişti hersey.... Ona ne oluyordu?
VATAN TARİFİ
Her şeyin bir tarifi vardır aynı vatanın olduğu gibi. Peki Vatan sevgisi tarifli midir? Yoksa bu sevgiye bu yola kendini adamış askerlerin mücadelesinin tarifsizliği mi?Complete
KAN DAMLAYAN KALP
İnsan kafasında ne kurarsa oraya ait hissederdi. Belki geçmişini değiştiremezdi ama kafasında kurduğu dünyayla geleceğini tasarlayabilirdi. Ben yapamamıştım. Kafamda kurduğum dünyayı geleceğime göre tasarlayamamıştım. Kaybolduğum bir orman hem kısıtlı zamanımı güzelleştirmiş, hem de o zamanı cehennemden farksız kılmıştı. Peki şimdi ne yapmam gerekiyordu? Canımın acıyacağını bile bile geçmeli miydim o yoldan? Yoksa Tanrı'nın bana biçtiği kısa zamanı daha farklı şekilde mi değerlendirmeliydim?
İçimdeki Cephe
Doğunun sert coğrafyasında kurulan özel bir saha timi: Demirpençe. Birbirini tanımayan, geçmişleri yaralarla dolu yedi asker... Ve onların arasında, kendi savaşını kimseye göstermeden veren bir askeri doktor: Büge. Burada düşman sadece dışarıda değil. Güvensizlik, kayıplar, geçmiş travmalar ve yarım kalmış hayatlar da en az mermiler kadar ölümcül. Tim komutanı Yüzbaşı Ilgaz Türkoğlu, sahada kusursuz bir lider... Ama kalbinde taşıdığı tek hata, geride bıraktığı bir kadın. Büge, ailesinin gölgesinden kaçıp savaşın ortasında hayat kurtarmayı seçti. Hızlı olmak zorunda hissetti, güçlü görünmek zorunda kaldı. Ama bazı yaralar ne pansumanla kapanır, ne zamana bırakınca geçer. Bu hikâye sadece operasyonların değil, yan yana savaşmayı öğrenen insanların, birbirine güvenmeyi bilmeyen bir timin, ve birbirini bırakmak zorunda kalmış iki insanın hikâyesi. Çünkü en zoru yanındakini yaşatmak,kalbindekini korumaktır. Bazı savaşlar haritalarda görünmez. Siperleri kalbin içindedir.🌪️
Kader bizim peşimizde gezen bir gölgedir. Gözükmesi için bir ışığın, bir ateşin varlığı yeterlidir. Ben bunu her daim karanlıkta kalarak çözdüğümü sanmıştım. Işık yoktu benim dünyamda, aydınlık kavramı beraberinde acıyı, beraberinde unutulması gereken her anı ve keşkeleri getiriyordu. Ateş ısıtmazdı, sadece yakmak ve acı çektirmek için vardı. Bu da kader gibi, içine atıldığım oyunun kuralları gibi değişmeyecek sanmıştım. Oysa ki her şey çevresinde döndüğüm her sınır, onun bana yaklaştığı her adımda ardına bakmadan yok olmuştu. Ben Kül. Ama gerçekten bir ateş tarafından yakılıp sonrasında kalan harabe, o harabede en son ölen Kül.
More detailsContent Guidelines