ACI

Acı...
Kalbimi sızım sızım sızlatan, içimde yankılanan o acı.
Onun acısı...
Ona verdiğim kalbimi, sözleriyle ve ilgisizliğiyle parçalara ayırmasının acısı.

Şu an oturmuş bu cümleleri yazarken, içimde acıdan başka bir şey yoktu.
Fiziksel değil belki ama ruhumun her yeri yanıyordu.

Dışarıda yağmur yağıyordu.
Ben yazdıkça yağmurun sesi de şiddetleniyordu sanki.
Sanki gökyüzü bile içimdeki fırtınayı duyup ona eşlik ediyordu.