Seans

Psixoloq olmaq üçün insanın əvvəlcə özüylə danışmağı öyrənməsi lazımdır. Amma bunu bizə universitetdə öyrətmirlər. Mən iyirmi altı yaşımda artıq onlarla insanın sirrini daşıyıram. Onların çoxu yaşca məndən böyüktür. Bəziləri gözümün içinə baxıb "məni anlayırsan?" deyir. Mən anlayıram. Amma bəzən o qədər tez anlayıram ki, cavab verə bilmirəm. Seanslar başlayır, bitir. Günlər keçir. Hər kresloda oturan, içində nəyisə gizlədir. Bəzən gözlə, bəzən səssizliklə, bəzən də zarafatla. Mənə isə heç kim "sən nəyisə gizlədirsənmi?" deyə sual vermir. Bəlkə də mən susduğum üçün. Ya da çünki psixoloqlar danışmır. Biz dinləyirik. Biz qeyd alırıq. Biz təsdiqləyirik. Amma bəzən elə bir an gəlir ki, bütün bu sistem dağılır. Çünki biri gəlir və o biri sənin yaratdığın səssizliyi pozur.