Alevden Ruh

Mana, Arelia'nın bedeninde kontrolden çıktı.
Damarlarındaki yakıcı ısıya katlanamıyor, dudaklarındaki acı verici iniltiyi bastıramıyordu. Çığlıklarını bastırma çabası boşa gitti.
Nihayet, toprakla dizleri buluştuğunda, fazla mana vücudundan bir anda boşaldı.
Şiddetli ateş kıvılcımları çimlerin arasında gezinmeye başladı, çimlere dokundukça onları küle çeviriyordu.
"Lanet olsun," fısıltısı, ağaçların gölgelerinden alevlerin ona doğru büyük bir zevkle gelen alevleri gördüğünden hemen önce yükseldi.
Zaiden , ilk anda hissettiği bu mananın zarifliğine kanmıştı, onun bu denli yıkıcı bir patlamaya yol açacağını hiç düşündürmediğini fark etti. Hızlı adımlarla, dizlerinin üzerindeki acıyla kıvranan kadına yöneldi. Bileğini kavradı. "Hayır... uzaklaş, yanacaksın!" diye bağırdı Arelia, son gücüyle Zaiden'ı itmeye çalışırken .
Lakin Zaiden aldırmadı. Arelia'nın bileğinden akan sıcak, yoğun mana, Zaiden'ın vücuduna girerken omuzlarından başlayan bir açlık hissi yarattı.
Gözlerine, Zaiden'ın aradığı bir şeyi bulmuş olmanın büyük bir coşkusu yansıdı.
Ilgardon'ın sonu olacak silah ayağına kadar gelmişti.

"Alış buna," dedi Zaiden, yüzünün bir yanı hafifçe kıvrılan bir dudakla, neredeyse zalimce gülümsüyordu. "Daha çok yanacağız."
Kurtarıcı ve mahkûmun kaderleri, tehlikeli bir mana bağıyla birbirine düğümlenmişti.
"Lakin ben söndürmek istersem başka..."