Lilyum

Pera, Tarlabaşı'nda arkadaşının evinde otururken mahallede çıkan beklenmedik bir kavganın ortasında bulur kendini. Sokak sakinlerinin arasına düşen bu huzursuzluk, polis sirenlerinin keskin çığlığıyla bölünür; Pera, bu karmaşanın bedelini soğuk bir nezarethanede ödemek zorunda kalır.
Ancak o rutubetli sessizliğin içinde, köşede bekleyen bir çift gözle karşılaşır. Orada tanıdığı o çocuk, Pera'nın hayatına dokunan gizli bir el gibi her şeyi kökünden değiştirecektir. Parmaklıklar ardında başlayan bu sessiz tanışıklık, her ikisinin de kendi kayıp benliklerini birbirlerinde bulacakları uzun bir yolculuğun ilk adımı olur.

Yolunu kaybetmiş, nereye ait olduğunu bilmeyen gençlerin hikâyesiydi bu...
Kendi içlerinin karanlık sokaklarında tökezleyip duran, düşe kalka büyüyenlerin.
Her adımı soru işareti, her nefesi başka bir arayış olanların.

Bir gün kalpleri kırılmış, ertesi gün umutla dolmuş; kimi zaman yorgun, kimi zaman inatla tekrar ayağa kalkmışlardı.
Kayıp hissettikçe birbirlerine tutunmuş, düştükçe birbirlerine ışık olmuşlardı.

Belki hedeflerini bilmiyorlardı ama yürümeyi bırakmadılar.
Belki kim olduklarını çözemiyorlardı ama olmak istedikleri kişiyi sessizce içlerinde büyütüyorlardı.

Bu, yolunu kaybetmiş ama yine de kendi yollarını bulmaya çalışanların hikâyesiydi.
Her yanlış adımda biraz daha doğruya yaklaşan, her acıda biraz daha güçlenen, her anda kendini yeniden bulanların.