LACİVERT

"Başından beri biliyordun!" diye bağırdım. "Değil mi? Söylesene hadi! Bunca ay seni oyaladım desene!"

Cevap vermeyerek gözlerini kaçırması üzerine histerik bir kahkaha attım. "Neden yaptın peki? Senin de amacın intikam almaktı değil mi? Sende diğerleri gibi benden nefret ediyorsun."

Ceketimi alarak kapıya yönelecekken kolumu tuttu. "Toprak, dinle n'olursun. Söz herşeyi açıklayacağım."

Kolumu elinden bir hışımla çektim. "Biliyor musun onca zamandan sonra ilk kez birisine güvenmiştim. Bana yardım edeceğine inanmıştım."

"Gerizekalı!" diye bağırdı. "Her zamanki gibi bildiğini okuyorsun! Vazgeç artık burnunun dikine gitmekten! Oturup beni dinleyeceksin. Sonra ne halin varsa gör felan demeyeceğim. Anlattıklarımdan sonra zaten istesende gidemeyeceksin!"

Bağırması üzerine sinirlensemde ses etmedim. Son kez bu saçmalıkları dinleyecektim ve gidecektim. Bunun hiçbir şekilde mantıklı bir açıklaması olamazdı.

Derin bir nefes aldım, "Anlat."