İntikamı bir dua gibi içimde sakladım.
Her adımımda, her nefesimde, her gecemde...
Hayatta kalmak zorundaydım, güçlü olmak zorundaydım.
Çünkü başka hiçbir şeyim yoktu.
Sonra o çıktı karşıma.
Bana bakışı... kalbimde unuttuğumu sandığım bir kapıyı açtı.
Ama o kapının ardında aşk yoktu sadece;
kan vardı.
Günah vardı.
İmkânsızlık vardı.
Kalbimi çalan adamın soyadı, babamın katilinin soyadıydı.
Ve şimdi içimde savaşan iki şey var:
Vicdanım ve ona olan lanetli çekim.
Ben bu aşkı istemedim.
Ama kader beni çoktan mühürledi.
Todos os Direitos Reservados