Jisung geceleri bir barda çalışır. İnsanların ne için geldiğini bilir: unutmak, kullanmak, geçici olmak.
Minho ise bara sadece bir şey hissetmemek için gelenlerden biridir. Hayatında kimse kalıcı değildir; insanlar ihtiyaç kadar vardır. Jisung da öyle olmalıydı.
Ama bazı dokunuşlar yanlış zamanda olur. Bazı geceler ödünç alınır. Ve bazı insanlar, "sadece bir kez" denmesine rağmen zihninden çıkmaz.
Jisung bir yanda gerçek bir bağ ihtimaliyle yüzleşirken, Minho sahiplenmeyi hissettiği hâlde adını koymaktan kaçar. Kıskançlıklar, yanlış varsayımlar ve suskunluklar her şeyi daha da karmaşık hâle getirir.
Bu, kimsenin tamamen masum olmadığı bir hikâye.
Kullananların, kullanılanların ve neredeyse "biz" olabilenlerin hikâyesi.
All Rights Reserved