Story cover for Endless War (Nederlands) by ButterflaySlays_
Endless War (Nederlands)
  • WpView
    Membaca 89
  • WpVote
    Vote 6
  • WpPart
    Bab 6
  • WpView
    Membaca 89
  • WpVote
    Vote 6
  • WpPart
    Bab 6
Bersambung, Awal publikasi Mei 23, 2015
Mijn verhaal gaat over overleven, overleven in een wereld vol met oorlog, haat, angst en ziekten. 
In de wereld die jullie kennen heb je open mensen en gesloten mensen, rijken en armen, 
gelukkigen en ongelukkigen. 
In de wereld die ik ken heb je ‘gewone’ mensen en mensen met 'het virus'. 
Mensen die besmet zijn met het virus worden uitgesloten en eenmaal je het hebt, 
is er geen weg terug. 
Je strompelt vooruit. Je hebt blauwe plekken en uitslag over je hele lichaam. 
De mensen zijn bang. Ooit voelde ik me veilig, ik had een familie, een thuis. 
Nu moet ik een  masker dragen om me te beschermen. 
Het volk zal er alles aandoen om het virus uit de wereld te krijgen. 
Zoals ze zeggen, het kan niet altijd regenen, ooit is het over en zullen we weer gelukkig zijn. 
Tot die dag strijden we voor onze plaats in deze verdoemde wereld. 
Maar is er wel ruimte voor mensen zoals wij? 
Kan er wel vrede komen tussen twee totaal andere soorten mensen? 
En het belangrijkste, wie of wat blijft er over?
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Daftar untuk menambahkan Endless War (Nederlands) ke perpustakaan kamu dan menerima pembaruan
atau
Panduan Muatan
anda mungkin juga menyukai
Taken Away oleh thehemmingsqueen
63 bab Bersambung
Een naam, iets wat jou jou maakt. Iets wat je je hele leven met je mee draagt, Het is een woord waar je naar luistert. Een woord dat jou omschrijf, een woord die je ouders voor je bedenken. Het is een woord die jou uniek maakt. Ik droeg ooit de naam Aisha tot die op een brute manier van mij werd afgenomen, mijn naam was niet meer van mij. Mijn naam hoorde niet meer bij mij, het was niet meer mijn indentiteit. Het was enkel een herinnering, een herinnering aan mijn vrijheid. De vrijheid die ik nooit meer zal terug krijgen. En al zou ik de vrijheid terug krijgen dan nog zal ik voor de rest van mijn leven de littekens met mij mee dragen, de littekens waar ik nooit om heb gevraagd. Ik was verloren, ik had geen schijn van kans. Alles werd van mij afgenomen, en het enige wat ik kon doen was toe kijken. Ik zag hoe alles van mij werd afgepakt, maar kon het niet voorkomen. Ik was verloren, ik had geen schijn van kans. Ik was machteloos. ~ "Je bent ziek!" Ik schreeuw de woorden vol in zijn gezicht, ik weet niet waarom ik dat deed. Ik denk dat ik hoopte op een menselijke reactie, ik hoopte op spijt of op zijn minst een vleugje medelijden. Maar wie houd ik voor de gek, tuurlijk kreeg ik dat niet als reactie. Finn begon keihard te lachen, hij greep me opnieuw vast bij me haren waardoor ik weer wild om me heen begon te slaan wat natuurlijk geen enkel nut had. "Ik ben niet ziek Aisha, jij moet verdomme leren wie de baas is." Ik zet mijn handen ruw op de rand van het bad en probeer me met al mijn kracht boven het water te houden, maar Finn is veel te sterk. Voor ik er benul van heb bevind ik me weer met mijn hoofd onder water.
anda mungkin juga menyukai
Slide 1 of 10
Geadopteerd door 1D cover
Ik bleek de dochter van een ster, maar ik ga kapot  cover
De vrouw die niet sterft  cover
De buurtpolitie: echte liefde cover
Achter gesloten deuren // Bankzitters cover
Dark Future. (VOLTOOID) cover
Ontnomen!! (Deel 2) cover
Taken Away cover
𝐓𝐇𝐄 𝐖𝐡𝐢𝐭𝐞 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞𝐬𝐬 𝐎𝐟 𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐇𝐞𝐥𝐥  cover
Broken // Bankzitters cover

Geadopteerd door 1D

36 bab Lengkap

Hey, ik zal me even voorstellen. Ik ben Lina, en ik ben 10 jaar. Ik zit in een weeshuis al vanaf mijn 6 jaar. Mijn moeder is overleden door kanker. En toen begon mijn vader me te slagen, en hij deed ook nog ergere dingen bij me. Ik vond mijn vader eigenlijk nooit leuk ook al was mijn moeder er toen ook nog. Want toen liet hij me alle klusjes doen en slaagde me als mijn moeder er niet was. Maar toen stopte alles. Mijn moeder overleed door kanker, en mijn vader vond het niet eens erg. Maar na de dood van mijn moeder begon hij me te slagen en...., en op een moment was ik huilend naar mijn buren kunnen rennen. En toen begon alles anders, ik werd naar een weeshuis gebracht. En natuurlijk werd ik daar in het weeshuis gepest en ook geslagen, maar het was wel beter om in een weeshuis te wonen dan bij mijn vader. Maar nu begint mijn verhaal : Niet stelen of kopïeren!!!