YANSIMANIN ARDINDA KALANLAR

"Sana dediklerimi hatırlıyor musun? Laboratuvar...orada gördüğüm şey sandığımızdan çok daha karanlıktı. Sana bıraktığım mesajı bulmalısın Adel. Çünkü bu hikayenin ardında, bize anlatılanlardan başka bir gerçek var."

Kimse göründüğü gibi değildir. Bazı bakışlar fazla uzun sürer, bazı sözler eksik kalır, bazı seslere istemeden alışılır ve bazı anılar birileri tarafından yeniden yazılır.

Geçmişin fısıltılarıyla yaşayan genç bir kadın...

Hatırladığı ve bildiği her şey, hatırlamadıklarının gölgesinde titrerken gerçek ile yanılsama arasında ince bir çizgide yürümeyi öğrenmiştir. Hangi yüzün gerçek, hangi sesin yalan olduğunu anlaması bazen tek bir nefes, tek bir adım kadar uzağındadır. Ancak atmaya cesaret ettiği her adımda yeni soru işaretleri büyür:

Gerçek hangisi?

Hangi anılar sana ait?

Ve yansımanın ardında saklanan şey...

Gerçekte kim olduğunu mu gösteriyor yoksa kim olduğunu sandığın kişiyi mi?

"Senin elini hep bırakmak için tutmuşlar. İzin ver, elini tutayım... Bırakmak için değil, seni karanlıktan çıkarıp ruhumun kıyısında saklayabilmem için."

"Yansımanın Ardında Kalanlar" geçmişin gölgeleriyle yüzleşirken kaybolmuş bir kimliği ve arkasındaki gerçeği arayanların hikayesi. İnsanın kim olduğunu seçme cesaretini sorgulayan bu karanlık yolculuk, her cevabın yeni bir soruyu doğurduğu bir gerçeğe adım attırıyor. Ve sonunda gerçeğin, hatırlamak istediklerimizden değil, yüzleşmek zorunda kaldıklarımızdan ibaret olduğunu gösteriyor.

Bazen gecenin sessizliğinde düzenli aralıklarla çarpan bir ritim... Sanki bilinmeyen bir yerden zihnine gönderilen bir işaretmiş gibi. Her tekrarda zihninin derinliklerinde saklanan bir iz titrer...Ve hatırlanması gereken bir şey unutması istendiği bir şeyle çarpışır.