Zemheri

Zemheri

MGA BUMASA 44
Mga Boto 6
Mga Parte 4

Ongoing

Huling na-publish Thu, Dec 25, 2025

Ben Cennet. Cennet Simavi. Cehennemin en beyaz ormanında mahsur kaldım. Cennetin en uzağında... "Nasıl geçireceğim bütün yaralarımı, nasıl yeniden ayağa kalkacağım?" Derken saçlarımda ellerini hissettim. Gögsüne yaslı başıma çenesini koydu. "Zemheri ne demek biliyor musun? Beyaz bir kıyamet. O beyaz kıyamette açan kardelensin sen, bahar geliyor sevinin diye haykıran o güzide çiçek." Cümleleriyle başımı ona doğru kaldırdım. Gönlümün beyaz kıyametinde güneş açtıran ona...

All Rights Reserved

Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.

Magugustuhan mo rin ang

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Karagdagang detalye

Mga Alituntunin ng Nilalaman