- Gel otur Aras, dedi babam Karşılarına oturdum. İçimde bir huzursuzluk vardı, babamın bu şekilde çağırması pek hayra alamet değildi. Babam doğrudan konuya girdi. - Sana o kızı alacağız, dedi. Bir an anlamamış gibi baktım. Kaşlarım çatıldı, dudaklarım istemsizce gerildi. - Ne kızı baba? Annem devreye girdi. - Avşin Milan, dedi. Sesinde garip bir kesinlik vardı. Sanki beynimden aşağıya soğuk su dökülmüş gibi hissettim. Avşin'in adını duymuştum ama tanımamıştım bile. Derin bir nefes alıp bakışlarımı babama çevirdim. - Ben istemiyorum baba. Kız daha on yedi yaşında! dedim. Sesim biraz yükselmişti. Babam kaşlarını çattı. - Yaşının ne önemi var Aras? Bu işler böyledir. Biz Kandemir ailesiyiz, kiminle evleneceğine sen değil, biz karar veririz. Annem araya girdi, sesi daha da keskinleşmişti. - Üstelik bu iş olucak Cemal, dedi. Tartışmanın bittiğini ilan eden bir tondaydı. Babam başını salladı. - Bu iş bitecek. Kızı satın aldıracağım. Milan ailesi zor durumda, o kız bizim eve gelecek. Sözleri mideme yumruk gibi oturdu. - Siz ne dediğinizin farkında mısınız? dedim, öfke ve şaşkınlık birbirine karışmıştı. Annem bana doğru eğildi, gözleri buz gibiydi. - Aras, sen bu evin oğlusun. Ne yapman gerekiyorsa onu yapacaksın. Avşin, bizim gelinimiz olacak.
More details