KARANLIKTAKİ IŞIK

Ateş , karanlığın içinde büyüdü . Kanla yazılmış gecelerin , suskunluğa gömülmüş sokakların adamıydı. Gölge onun için bir sığınak , sesizlik bir kuraldı. Işığın ne olduğunu bilmeden yaşamayı öğrenmişti
Ta ki Alev gelene kadar
Alev , Ateşin alıştığı karanlığa ait değildi . O, gölgelerden korkmayan ama onlara teslimde olmayan bir ışıktı . Varlığı ateşin kurduğu düzeni sasıyor', bastırdığı duyguları susturduğu vicdanı gün yüzüne çıkartıyordu.
Ateş geçmişinden kaçamazdı . kan ,peşini bırakmayan bir iz gibiydi . Gölge her adımında onunlaydı .
Ama Alev karanlığın ortasında yanan tek ihtimaldi
Bu kitap karanlıkla şekillenmiş bir hayatın ,ışıkla sınanışını anlatıyor .
Bir adamın gölgelerden çıkma cesaretini ve bir ışığın en karanlık kalpte bile iz bırakabileceğini ...
Çünkü bazen ışık karanlığı yok etmez onunla yaşamayı öğretir.

O, karanlığın içindeki ışık değildi karanlığın fark edilmesini sağlayan ışıktı

Bazı kalpler karanlıkta atar ama ışık için atmayı öğretir

Karanlıkta yaşamış bir adamın en büyük imtihanı ışıkla sınanmasıydı

Ve bazı insanlar karanlıkta doğar , ışıkla sınanırdı...