MEYRAS

Bazı hikayeler mutlulukla başlar kanla biterdi,benim hikayem kanla başlamıştı ve kanla bitirecektim.

Yeraltının en güçlü iki liderinden biri herkesin anarken titrediği adama diz çöktürmüştüm.Gözleri bağlıydı ama duruşu hâlâ dimdikti.
Burada olmayı bir kadının gücünü küçümsemesine borçluydu.

Ve beni.
Sadece onun sakin nefesi ve adımlarımın yankısı vardı.
Önünde durduğumda çenesini hafifçe kaldırdı.

"Kimsin ?Beni böyle korkutacağını mı sanıyorsun lan gavat!"

Sesi sert ve öfkeliydi ama korku sezmemiştim.
Gülümsedim ve
ellerim yavaşça gözlerindeki bandaja gitti. Kumaşı çözerken yüzüne biraz daha yaklaştım. Bandaj düştü ve gözleri anında bana kilitlendi.

Diz çöküp yüzümüzü eşitledim . Sakin ama alaycı bir tonla konuştum.

"Kendi karına böyle hitap etmek yakışmadı. Pardon Azrail'e."

Bakışları bir saniyeliğine gözlerimde dolaştı. Çıkış arıyordu hiç böyle afalladığını hissetmemişti bu nasıl olurdu?
Parmağımla çenesini hafifçe yukarı kaldırdım.
Bu kadarını beklemezdi her saniyesinin planlı olan adamın böyle bir hata yapması beklenmezdi.
"Demek öyle"
dedi kısık bir sesle.

"Beni kendi oyunumla mı vurdun?"
Gülümsedim.
"Hayır sevgilim sen oyunu kurduğunu sanarken ben tahtayı değiştiriyordum."

Yeraltını yıkacak ve herkesten çalınan yılların intikamını alacaktım.