PULSARA

Xera'nın kalbi yok.
Bu bir mecaz değil.
Bu bir eksiklik de değil.
Bu, geride kalmış bir boşluk.

Bir gece, kanla bitmesi gereken bir şey bitti.
Abisi onu öldürdüğünü sandı.
Herkes öldüğünü sandı.
Ama Xera şehirde yürümeye devam etti.
Nabzı olmadan.
Korkusu olmadan.
Sevmesi gereken yerde derin bir sessizlikle.

Kalbi, ondan çok uzakta bir yerde kaldı.
Ama yok olmadı.
Bazı şeyler gömülmez.
Bazı şeyler unutulmaz.
Ve bazı yaralar iyileşmiş gibi yapar.

Xera yaşamayı öğrendi.
Duygulara uzaktan bakmayı.
İnsanlara dokunmadan yakın olmayı.
Ta ki biri ona bakana kadar.
Eksik olduğunu fark ederek.
Ama yine de kalmak isteyerek.

Aşk, kalbi olmayan bir bedende
nasıl filizlenir?
Bir insan, onsuz yaşamaya alıştığı şeyi
geri ister mi?

PULSARA,
ölü sanılan bir kızın,
atmayan bir kalbin
ve şehirde yankılanan sessiz bir sevdanın hikâyesi.

Bazı kalpler göğüste atmaz.
Bazıları karanlıkta bekler.