02.47| bu kalp, sensiz bir şehir artık •text
Gurur; hatırlıyor musun?
|02.47|
Gurur; saçlarıma dokunulmasından nefret ederdim, ama sen dokununca bir daha hiç elini çekme istedim.
Gurur; portakala alerjim var ama sen portakalı çok seversin diye doğum gününde sana portakallı pasta yapıp hastanelik olmuştum.
Gurur; sen çok çalışkan bir öğrenciydin, ben ise tüm notlara sıfır ile giren bir serseri.
Gurur; günlerden on yedi ocaktı.
Gurur; sen hastalanıp okula gelemedin.
Gurur; o günü ilk defa, sırf senin için dersi dinleyip not aldım her şeyi.
Gurur; sınıftaki herkes şaşırdı, hoca bile ateşimin olduğunu düşündü.
Gurur; hayır, ne hastalanmıştım ne de kafamı bir yere vurmuştum,
Gurur; ben sadece âşıktım.
Gurur; sana âşık.
Gurur; sen ve ben, birbirimize çok yakın ama çok farklıydık.
Gurur; sen müziği çok severdin, benim ise sesim çok kötüdür.
Gurur; sen gökkuşağı idin, ben ise gece.
Gurur; sen tomurcuktun, ben incir ağacı.
Gurur; sen kandan korkardın, ben hep kan revan içindeydim.
Gurur; sen sendin, ben hiç kimse.
Gurur; yıldız olsan tek başına aydınlatırdın gökyüzünü.
Gurur; sen yıldız olsaydın, ben toprak olarak doğardım kesin.
Gurur; s****yim kaderimi, hiç gülmüyor yüzüme.
Gurur; hayatımı bir ölüye pazarlasam beş kuruşa satın almaz.
Gurur; sen şimdi kayıpsın,
Gurur; belki de ölü.
Gurur; ama kalbimin en fiyakalı manzarası hâlâ senin.
Gurur; fakat,
Gurur; bu kalp, sensiz bir şehir artık.
𓍯𓂃
