İlhamım'a

Bu metin, adını anmadığım birine yazılmış ama aslında kendimi ilk kez açıkça anlattığım bir iç döküş. Bir başlangıcın, bir kabullenişin ve belki de bir vedanın iç içe geçtiği bir yolculuk.

Bir konser gecesiyle başlayan hikâye; bir müzik stüdyosunun duvarlarında, pişmanlıkların, yanlış anlaşılmaların, büyümenin ve bastırılmış duyguların arasında devam etti. Bu kitap; söylenemeyenlerin, zamanında anlaşılamayanların ve içte taşınanların sessiz kaydı.

İçinde hiçbir rol yok. Abartı yok. Sadece yaşandığı gibi kalan anlar, saklanmış hisler ve sonunda kendime yönelmiş bir yüzleşme var.
Okuyan tarafın kim olduğu önemli değil- çünkü bu metin, artık yalnızca bana ait olan bir gerçeğin tanıklığıdır.