'We'll never hit the ground.'

'We'll never hit the ground.'

  • WpView
    Reads 681
  • WpVote
    Votes 27
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jul 8, 2015
Każdy musiał kiedyś przejść przez ten okropny czas w życiu zwany szkołą. Wiodłam dobre życie, mieszkałam z rodzicami i siostrą Pauliną w Los Angeles. Mama nigdy nie pracowała - zajmowała się domem, a tata ma swoją firmę. Niestety moja mama dokonała bardzo złego kroku, zdradziła tatę. Mieli sprawę rozwodową, a my musiałyśmy wracać we 3 do dziadków w Amsterdamie. Jak by tego było mało, dziadkowie zmarli i zostałyśmy same w ich domu. Mama znalazła pracę, niestety mało wypłacalną. Dosłownie z dnia na dzień stałam się biedna, co odbiło się na moim wyglądzie. Z dnia na dzień zamieniłam iPhone'a na starego Samsunga, Gucciego na jakieś szmaty z lumpeksu... Ale nie to mnie przerażało, najgorsze było to, że musiałam iść do liceum. Ostatnia klasa. Nie wiedziałam, że będzie aż tak źle. Banda dziewczyn oceniających cię na każdym kroku czekając aż tylko zrobisz coś złego, faceci którzy chcą tylko zaliczyć każdą. Moja siostra - Paulina - jest ode mnie starsza o 2 lata, interesuje się muzyka electro więc nawet się cieszyła, że przeprowadzamy się do Amsterdamu.
All Rights Reserved
#14
jordan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • teacher's pet | yoonmin
  • Ninjago || My Lightbringer
  • CEO
  • JEDEN WERS || OKI
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • [T] Carpathian | Dramione

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines