Yetmiş Beş Gün

Azel, ölü doğanların yaşadığı bir dünyada suç işler ve konsey tarafından cezalandırılır. Cezası ölüm değildir.

Daha kötüsü seçilir.

Dünyaya gönderilir.

Yetmiş beş gün boyunca, on beş farklı insanın bedeninde, her birinde yalnızca beş gün kalacaktır. O insanların hayatlarını yaşamak, sevdiklerini kandırmak, acılarını taşımak zorundadır.

Kaçamaz. Fazla kalamaz. Yanlış yaparsa bedeli kendi
ölümüdür.

Ta ki onu görene kadar.

Süresi sınırlıdır yetmiş beş günün sonunda kendi dünyasına gitmesi zorunludur.

Yetmiş beş günün bitmesine gün sayan, Azel artık bitmemesi için dua ediyordur.

Onu daha fazla görmek için.

Onu daha fazla sevmek için.

Onu daha fazla aşık olmak için.