BEŞ ÇEYREK
- Leituras 11,943
- Votos 808
- Capítulos 10
MaduroEm andamento
Última atualização dom, set 20, 2026
Her yangın küle dönüşmez. Bazen başka bir şeye dönüşür, başka birine başka bir ateşe. Yok olmaz yok etmek için var olur. Yüzbaşı Yıldırım Altay Köz, harelerinde alevler ve kor olan asker, küllerini özel bir operasyon da savurmuş, uğradığı ihanetin faturasını kirlenmiş dünyaya kesmek için ülkesine dönecek, oyunu yeniden yazacak düşmanı kendi ininde alt edecekti.
Aşk başından def ettiği başka bir belayken Yüzbaşının kalkanını bir çift göz delecekti.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
kandeli
Sözde zamanın yaraları iyileştirdiği söylenir. Oysa koca bir yalandır bu. Zaman yalnızca yüzleşilmiş yaraları iyileştirir; çözülmemiş olanları ise vakti geldiğinde yeniden kanatabilmek için kurutmaktan başka hiçbir işe yaramaz. Tıpkı Korkut Alp ve Yasemin'e yaptığı gibi... Kuleli Askerî Lisesi'nin o çelik gibi soğuk duvarları ile Kandilli Kız Lisesi'nin zarif koridorlarını birbirine bağlayan gizli bir patika... Kandeli... 17 yaşındaki Yasemin ve askeri lise öğrencisi Korkut Alp'in o patikada kendilerine kurdukları masum dünyada başka hiç kimseye yer yoktu. Ta ki Yasemin'in boynuna dolanan acımasız bir mecburiyet, Kandeli'de yeşeren o hayalleri tek bir günde paramparça edene kadar. Yasemin, babasının karanlık dünyasında hayatta kalabilmek için çabalarken, Korkut Alp'in göğsünde asla kapanmayacak o derin yarayı açmış ve ikisi de o yaranın içinde kaybolmuştu. Yıllar sonra kader yeniden ağlarını örerken; Yasemin ait olmadığı bir hayatın nişan yüzüğünü, Korkut Alp ise Pusat Timi'nin bordo beresini henüz yeni geçirmiştir üzerine. Ancak kader, kanatmaya doyamadığı o kabuğu bir kez daha soymaya kararlıdır. Korkut Alp, Pusat Timi ile omuz omuza çıktığı o ilk kritik görevin sonunda; geçmişinin ta kendisini bulmayı asla beklemiyordur. Üstelik karşısındaki kadın, o lise yıllarında bıraktığı ürkek kız değil, başka bir adamın nişanlısıdır. Bazı yaralar kapanmaz. Bazı hikâyeler yarım kalmaz. Sadece... kaldığı yerden kanamaya devam eder.
ŞAFAK'IN AYDINLIĞI
Şafak aydınlığa çok yakın! Şafak gökyüzünü sarıyor. Şafağın sardığı gökyüzüne kimse engel olamazdı. Babamdan, bana kalan bu kutsal aşkı tek bildim, namusum bildim. Ben Şafak Bozkır. Emekli Yarbay Tufan Bozkır'ın oğlu... Düşmanın ininde. Düşmanla baş başa... Kimse önümde duramaz ve beni engelleyemez. Sadece engellediklerini sanıp, umutsuz yargıya düşerler. İzin yok! Bu topraklara Türk soyundan başkasının girmesine. İzin yok bu topraklarda pis kanların akıtılmasına... Ant içtim bayrak için. Yeminler ettim bu toprak için. Kimsenin yıkmaya engel olamadığı ve olamayacağı bu topraklarda Türk Askeriyim ve beni Allah'tan başka hiçbir güç durduramaz!
DEMİR BAĞLAR - SİS (tamamlandı)
"Sana hep ağlamamanı söylüyordum ya, hepsini unut gitsin. Neyi fark ettim biliyor musun Ugo? Bu bizi biz yapan şey galiba. O böcekler değil, yaratıklar değil, cadılar değil!! SADECE İNSANLAR AĞLIYOR!" IRON BONDS macerası ikinci kitabı -SİS- ile kaldığı yerden devam ediyor. Ugo'nun acı geçmişi, KOR'un ardında yatan sırlar ve yeni gizemler sizlerle olacak. Dostlarımızın gerçekle yüzleşmelerine ve başka diyarlara olan yolculuklarına tanıklık edin. kapak tasarımı: limaei TAMAMLANDI ^^ 21.03.2020Concluída
TOZLANMIŞ SEVDA
"Geçecek mi peki?" Diyebildim yalnızca hafif çıkan sesimle. Yüzüne bakmak istemiyordum çünkü eğer bakarsam, gözlerinde duymaktan korktuğum cevabı görmekten çekiniyordum. "Geçmeyecek," dedi dudaklarından dökülenlerin yüreğimi bin bir parçaya ayırdığından habersizce. "Ama alışıyor insan." "Sen alıştın mı?" Dedim. "Alıştım." Dedi. "Nasıl peki acıya alışmak?" Bir süre öylece gözlerime baktı. O an anlamıştım. Gözleriyle konuşup anlatmaya çalışmasını gerektirecek kadar zordu belki de onun için sorduğum sorunun cevabı. Gözlerinin çırpınışına daha fazla dayanamayıp önüme döndüğüm sırada aramıza bıçak gibi saplanan gerçek dudaklarından dökülüverdi. "Ölüm gibi." Acı biz gibiydi demek ki...
HÜMA KUŞU
Bir zamanlar iki çocuk vardı; biri kitaplara, diğeri duvarlara sığındı. Maral, yaralarını hayallerle sararken, Alaz kara harp okulunda kendini sertleştirdi. Yolları üniversitede kesişti; Maral, Alaz'ın karanlığına ışık oldu, Alaz ise Maral'ın renklerini keşfetti. İki yıl boyunca birbirlerinin yaralarını sardılar... ta ki Alaz bir gün sessizce kaybolana kadar. Yıllar sonra, Türkiye'nin en büyük savunma projesi Bürküt uçaklarının başmühendisi olan Maral, hayatının en büyük sınavıyla karşılaşır. Projeyi korumakla görevlendirilen özel kuvvetler timinin başında, yıllar önce ardında sorular bırakan Alaz vardır. Maral, içindeki aşk ve kırgınlıkla yüzleşirken, Alaz'ın kayboluşunun ardındaki gerçekler birer birer ortaya çıkacaktır. Kader, ikiliyi yeniden bir araya getirirken, geçmişin yaraları ve bugünün mücadeleleri arasında hangi duygular galip gelecektir? Bu, yarım kalmış bir aşkın ve iyileşmeye çalışan iki ruhun hikayesi... Gökyüzündeki yıldızlar kadar parlak, yeryüzündeki insanlar kadar gerçek. --- Bu hikayede geçen isimler, olaylar ve yerlerin gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür ve kurgudan ibarettir. !!!Dikkat!!! Bu kitapta cinsellik, küfür, intihar, kendine zarar verme, şiddet vb. tetikleyici unsur bulunmaktadır. Yetişkin okurlar içindir! Kapak Tasarımı: @dazlakkilicinsahibesi
Sevda Karası (Kitap Oldu)
Bu bir Asker&Polis kurgusudur. Kavuşursan aşk olur demişler, Kavuşamazsan kara sevda. Bizimkisi aşktı, Sevda Karası oldu. Sevda'sı bende, Kara'sı onda kaldı.Concluída
BATAKLIK ÇİÇEĞİ
Hayatının alt üst olduğu gecede evlerine sık sık gelen Devrim Kozan'ın evlilik teklifini kabul eden Ayperi artık yeni bir hayata adım atmak zorundadır. Evliliği kabul ederek hiç bilmediği bir ailenin evine, İstanbul'dan Trabzon'a taşınmak zorunda kalır. Basit bir oyun sandıkları bu evlilik gerçeğe dönerken yaşadıkları aşk geçmişinin sır perdesi aralayacaktır. *** "Kırmızı uçurtma," dedim canım acısa da konuşmaya devam ederek. "Pembe balon sendin. Anlıyor musun? Sahip olamadığım her şey sendin." "Ellerin," dedim avuç içimdeki merhemi ellerine, soyulmuş parmakalarının üzerine bırakırken. "Ellerini iyileştir çünkü kalbindeki kötülüğü hiçbir zaman iyileştiremeyeceksin. Sen yalancı bir adamsın ve bunun üzerini hiçbir şeyle kapatamayacaksın. Kalbin dursa dönüp bakmayacağım sana."
Elzem: Leyla Gecesi
"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...Concluída
KÜL DAĞI EFSANESİ
Vatan için savaşanların hikayesi
DUVAR DİBİ ÇATLAĞI
Yıllarca ilmek ilmek işlemiş kendini bana. Balkona çıktığında söylediği türkülerin içime işlemesinin nedeni bana söylemesiymiş bilseydim bekletir miydim yıllarca onu kapımda... ''Derin yıllarımın sabrını imtihanım etme.'' dedi bana. Dönmüştü yüzüm avuçlarının içindeydi aşkını tam olarak şuan da itiraf ediyordu, aklım durmuş, kelimeleri toparlamayacak halde yüzüne bakıyordum. Zira şu an sesim bile çıkmazdı konuşmaya çalışsam da ben bu kadar mı kördüm, ben bu kadar mı yok saymıştım içimdeki hisleri... ''Yıllardır bu anı bekledim, bak bana 30 yaşındayım sen bu yüreğe düştüğünde 7 yaşındaydım. Derin ben yedi yaşında ne isem yetmişimde de o olacağım belli. Gel tut elimi yaşayalım sevgimizi göğsümüzü gere gere şükür sebebimken, imtihanım olmana izin vermem! Bana gelmeden benden gitmene izin vermem!'' Alnını alnıma yaslamış, benimle değil de kendi kendine konuşuyor gibiydi. Bana bunları söylemek için o kadar uzun zaman beklemek zorunda kalmıştı ki şimdi söylemezse ölecek gibi hissediyordu. Her kelimesi yemin gibiydi her kelimesini içime nakış gibi işliyordu. Hiçbir zaman abi kardeş gibi olamamıştık doğru ama duyduklarım karşısında da titreyen ellerimi saklamıyordum oda fark etmiş olacak ki alnıma yaslı duran alnını çekti. Kocaman ellerini yüzümden ellerime indirip kocaman avucunun içine aldı, ellerimi avuç içlerimi dudaklarına götürdü içim titredi karşımda gözbebekleri titredi. Dudaklarını yasladı öpmedi öpemedi... Yasladı bekledi nefeslendi bekledi soluklarını verdi bekledi soluk aldı bekledi... "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek].
Sözde zamanın yaraları iyileştirdiği söylenir. Oysa koca bir yalandır bu. Zaman yalnızca yüzleşilmiş yaraları iyileştirir; çözülmemiş olanları ise vakti geldiğinde yeniden kanatabilmek için kurutmaktan başka hiçbir işe yaramaz. Tıpkı Korkut Alp ve Yasemin'e yaptığı gibi... Kuleli Askerî Lisesi'nin o çelik gibi soğuk duvarları ile Kandilli Kız Lisesi'nin zarif koridorlarını birbirine bağlayan gizli bir patika... Kandeli... 17 yaşındaki Yasemin ve askeri lise öğrencisi Korkut Alp'in o patikada kendilerine kurdukları masum dünyada başka hiç kimseye yer yoktu. Ta ki Yasemin'in boynuna dolanan acımasız bir mecburiyet, Kandeli'de yeşeren o hayalleri tek bir günde paramparça edene kadar. Yasemin, babasının karanlık dünyasında hayatta kalabilmek için çabalarken, Korkut Alp'in göğsünde asla kapanmayacak o derin yarayı açmış ve ikisi de o yaranın içinde kaybolmuştu. Yıllar sonra kader yeniden ağlarını örerken; Yasemin ait olmadığı bir hayatın nişan yüzüğünü, Korkut Alp ise Pusat Timi'nin bordo beresini henüz yeni geçirmiştir üzerine. Ancak kader, kanatmaya doyamadığı o kabuğu bir kez daha soymaya kararlıdır. Korkut Alp, Pusat Timi ile omuz omuza çıktığı o ilk kritik görevin sonunda; geçmişinin ta kendisini bulmayı asla beklemiyordur. Üstelik karşısındaki kadın, o lise yıllarında bıraktığı ürkek kız değil, başka bir adamın nişanlısıdır. Bazı yaralar kapanmaz. Bazı hikâyeler yarım kalmaz. Sadece... kaldığı yerden kanamaya devam eder.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo