SON RUBLE

Kaderin, insanın attığı her adımı sessizce izlediğini ve bazen en doğru sandığımız yolun uçuruma çıktığını anlamam için her şeyimi kaybetmem gerekmişti. Adaletin peşinde koşan bir avcıyken, avının gölgesinde eriyen bir kurbana nasıl dönüştüğümü hâlâ kendime açıklayamıyorum.

Her şey o uğursuz, ilk cinayetle başladı. Cesedin başında dikilirken hissettiğim o soğuk ürperti, aslında kendi sonumun ilk nefesiymiş. Seri katili bulmak için çıktığım bu izbe yolun, ruhumun dehlizlerine uzanan bir labirent olduğunu çok geç anladım. Adım attığım her karanlık köşe, beni gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, bildiğim her şeyi yerle bir ediyordu.
Ve sonra... O asıl gerçekle yüzleştim. Zihnimin en korunaklı duvarlarını yıkan o sarsıcı keşif, beni sadece katile değil, hayatımın aşkına da götürdü. Ölümün bu kadar yakınında soluklanırken, aşkın böylesine kanlı ve derin bir kuyudan filizlenebileceğini nereden bilebilirdim? Olayların böylesine acımasız ve kaçınılmaz bir ritimle seyredeceği, o ilk kan damlası toprağa düştüğünde çoktan yazılmıştı.

Kendi sonuma yürüdüğümü bilmeden, hayatın en büyük kumarını oynamıştım. Ve şimdi, geriye dönüp baktığımda gördüğüm tek şey, celladına aşık olan bir kurbanın çığlığı, henüz yazılmamış bir mezar taşında son bulacaktı.