Yakamoz

Yakamoz, denizin koyu lacivertine usulca sızarken; aynı çatının altında altı genç kadının kalbi, birbirine çarparak genişliyordu. Gündüzün sıradanlığına sığmayan hayatları, gece olunca taşan duygularla çatlayıp derinleşiyordu. Dostlukla filizlenen bağlar, adı konulamayan aşklara evriliyor; bazen bir bakışta koca bir dünya kuruluyor, bazen de bir susuşta sığınılan tüm limanlar yerle bir oluyordu.

Her biri diğeri için hem bir sığınak hem de hırçın bir fırtınaydı aslında. Kırgınlıklar, en çok en sevilenin kapısını çalıyor; gitmek isteyenler kalmanın o bitmek bilmez ağırlığını, kalanlar ise gitmenin o sarsıcı cesaretini bağrında taşıyordu. Ne kadar dağılsalar, birbirlerini ne kadar incitseler de; evin duvarlarına sinmiş anılar ve denizin geceye bıraktığı o titrek ışık misali, yolları dönüp dolaşıp yine birbirine varıyordu.

Zira bazı hikâyeler, ancak en derin yerinden parçalandığında tamamlanırdı.
.
.
.
.
.
.
.
Merhabalar efendim.
Bu bir hayran kurgusudur.
Homofobikler lütfen bu profilden uzak durun!
Ve siz sevgili Manifest hayranları hoş geldiniz.