Incydent Limbo

Natura nie toleruje pustki.
Tam, gdzie coś znika, coś innego zajmuje jego miejsce. Cicho, cierpliwie, bez pytania o zgodę.

Szpital funkcjonuje normalnie. Dyżury się zmieniają. Pacjenci śpią. Kamery rejestrują obraz.
A jednak coś się przesuwa.
W świecie ordynatora Aspera wszystko powinno dać się nazwać, opisać i zamknąć w dokumentacji. W świecie Risusa istnieją domy, które pamiętają, i obecności, których nie widać.
W szpitalu psychiatrycznym pojawia się błękitne światło, a wraz z nim śmierć, której nie da się opisać medycznym językiem. Cisza mówi więcej niż zeznania, a światło nie zawsze odsłania - czasem tylko przypomina.
Domy bez mieszkańców. Ciała bez kości. Obecność bez kształtu.

Niektóre drzwi, nigdy nie były zamknięte.