Soğuk Zambak

Acı çekiyordu Barlas, gitmemesi için herşeyi yapardı ama ellerinden tutamadı sevdiğini. "Gitme Bahar'ım, bırakma beni. Allah'ın adını verdim efulim bırak açıklayayım." Tabi ki Bahar arkasını döndüğünde önünde diz çöken Barlas'ı görmeyi beklemiyordu. Bahar elini çekti "Yok efulim, insan sevdiğine yalan der mi? Hiç mi güvenmedin bana, hiç mi sevemedin sen beni Alaz'ım..."

Barlas Alaz Yaman, o gün sevdiği kadını vatanı uğruna kaybetti. Bir çift kara göze vurulan Barlas o gün bir çift kara göze gömüldü kalbini de bir daha hiç açılmayacak şekilde kapattı.

İdil Bahar Karaca, kimseye kalbini vermemiş, kimseye kendini göstermemiş, o buz dağı İdil Bahar bir daha kimseye gülmemeye yemin etmişti. Lakin kader bu aşkı tek depremde yıkılmaya mahkum etmedi...